Legislator Case Law & Legislation
I CSK 4173/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as it lacks legal issues and facts were not challenged under law.

Case Number I CSK 4173/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the arguments focused on factual assessments rather than legal questions. The appellant claimed the lower court's decision was invalid due to procedural flaws and a lack of criminal intent, but the court noted that cassation cannot challenge evidence evaluation. Consequently, the appeal was rejected because the statutory prerequisites for accepting a cassation were not met.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 4421 § 2 k.c.; Art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy o COVID-19; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: A cassation appeal is inadmissible if it merely contests factual findings or evidence evaluation, and procedural defects like single-judge panels must be evaluated against the specific timing of relevant Supreme Court precedents.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility factual assessment review statute of limitations single judge panel validity legal issue requirement

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W związku ‎z tym nie można przyjąć, że wskazana przesłanka do przyjęcia skargi kasacyjnej zaistniała w niniejszej sprawie.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.‎Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że roszczenie powoda ‎o odszkodowanie za utratę wartości pojazdu uległo przedawnieniu 14 maja 2008 r.
Art. 4421 § 2 k.c.
Art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
‎W powołanej uchwale Sąd Najwyższy stwierdził, że rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
2095 ze zm.), ogranicza prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).
Art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw.
§ 2 pkt 6, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
z § 2 pkt 6, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn.
§ 8 pkt 7 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
art. 379 pkt 4 k.p.c
art. 3989 § 1 k.p.c
W związku ‎z tym nie można przyjąć, że wskazana przesłanka do przyjęcia skargi kasacyjnej zaistniała w niniejszej sprawie.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 4173/23 POSTANOWIENIE 28 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 28 maja 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa P.S.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu, Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w Środzie Śląskiej i Prokuraturze Rejonowej‎w Środzie Śląskiej‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej P.S.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi ‎z 29 marca 2023 r., I ACa 741/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa-Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego;

3. przyznaje i nakazuje wypłacić ze Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego w Sieradzu na rzecz adwokat M.B. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych obejmujących należną stawkę podatku od towarów i usług tytułem udzielonej powodowi z urzędu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sąd Apelacyjnego w Łodzi ‎z 29 marca 2023 r., I ACa 741/22, oddalającego jego apelację w sprawie o zapłatę.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na fakt, iż na podstawie zebranego materiału dowodowego ocenionego zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów można ustalić, że poniesiona przez powoda szkoda wynika ‎z przestępstwa, polegającego na niedopełnieniu obowiązków oraz przekroczeniu uprawnień w czasie wydawania decyzji i prowadzenia postępowań przez organy państwowe.

Skarżący wskazał również, że zaskarżony wyrok został wydany ‎w warunkach nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Argumentacja skarżącego, zawarta we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zmierza do zakwestionowania oceny dowodów i ustaleń faktycznych Sądu drugiej instancji.

Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.‎Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że roszczenie powoda ‎o odszkodowanie za utratę wartości pojazdu uległo przedawnieniu 14 maja 2008 r. Natomiast wniosek o zawezwanie Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego we Wrocławiu do próby ugodowej został złożony dopiero 23 stycznia 2015 r., a zatem po upływie terminu przedawnienia roszczenia. Sądy obu instancji prawidłowo ustaliły, że w sprawie powoda nie doszło do sytuacji popełnienia czynu zabronionego w rozumieniu kodeksu karnego, co umożliwiałoby stosowanie przedłużonego terminu przedawnienia określonego art. 4421 § 2 k.c.Odnosząc się do kwestii nieważności postępowania - ze względu na naruszenie zasady kolegialności składu orzekającego sądu drugiej instancji - należy odwołać się do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego ‎z 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22, której nadano moc zasady prawnej.

‎W powołanej uchwale Sąd Najwyższy stwierdził, że rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.), ogranicza prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). W niniejszej sprawie uchwała ta nie może odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku, gdyż zaskarżony wyrok został wydany 29 marca 2023 r., a więc przed datą wydania uchwały.

W związku ‎z tym nie można przyjąć, że wskazana przesłanka do przyjęcia skargi kasacyjnej zaistniała w niniejszej sprawie.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 6, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964). O kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu orzeczono stosownie do § 8 pkt 7 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r.

‎w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 763).[SOP][r.g.]