Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded regarding land ownership and land registry book contents.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the defendants against the lower court's judgment. The defendants argued that the land registry book did not reflect the actual legal status of agricultural land ownership, citing violations of the Land Registry Act and the Agricultural Holdings Act. The court determined that the alleged legal errors were not obvious or sufficiently serious to warrant Supreme Court review under the specified procedural conditions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is clearly justified only when the alleged defect is immediately apparent without deeper analysis and would inevitably lead to a reversal of the lower court's decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 416/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa H. L.przeciwko M. L., P. L. i X. L.o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w T.z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanych do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Pozwani zarzucili zaskarżonemu wyrokowi Sądu Okręgowego z dnia 4 grudnia 2014 r. naruszenie art. 10 u.k.w.h. w związku z art. 618 § 3 k.p.c., naruszenie art. 10 u.k.w.h. w związku z art. 1 ust. 5 i art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych i art. 31 § 1 k.r.o., a także naruszenie art. 31 § 1 i art. 33 pkt 2 k.r.o. w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych i art. 5 k.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnili oczywistą jej zasadnością.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne uchybienia przepisom prawa, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).
Innymi słowy, przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żądnego z przepisów prawnych powołanych w skardze kasacyjnej pozwanych. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanych do rozpoznania. aw