Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists regarding county building administration tasks.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the County's cassation appeal against the District Court's judgment. The appellant argued that legal interpretations regarding the status of building administration tasks were inconsistent, claiming they were sometimes own tasks and sometimes delegated. The Court ruled that building administration tasks are exclusively the county's own duties, rejecting the appellant's claim of legal uncertainty.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal when the appellant fails to demonstrate a significant legal issue or a need for interpretation of provisions causing serious doubts or divergent case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 4147/23 POSTANOWIENIE 3 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 3 kwietnia 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa Powiatu K. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie Zachodniopomorskiemuo zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej Powiatu K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 15 czerwca 2023 r., I ACa 1386/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. [dr]
UZASADNIENIE
Powód - Powiat K. - wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 15 czerwca 2023 r., wydanego w sprawie o zapłatę.Strona skarżąca wskazała, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, co do statusu spraw wykonywanych przez powiat w ramach zadań z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej, oraz z zakresu ochrony środowiska. W tej mierze strona powodowa wskazała, że występują wyroki, w których sprawy te kwalifikowane są zarówno jako zadania własne powiatu, jak i zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna powoda nie zawiera argumentów dostatecznych, pozwalających uznać, że skarżący skutecznie wykazał, że w sprawie została spełniona przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Zgodnie z dominującym poglądem Sądu Najwyższego zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej są zadaniami własnymi powiatu (por. wyrok SN z 28 listopada 2019 r., III CSK 275/17; wyrok SN z 9 stycznia 2013 r., III CSK 89/12). Sąd Najwyższy wyjaśnił, że do zadań własnych powiatu nie należą funkcje inspekcyjno-kontrolne nadzoru budowlanego, a jedynie funkcje administracyjno-prawne, wykonywane przez organy administracji architektoniczno- budowlanej.
Sądy meriti trafnie skoncentrowały się na wykładni art. 4 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 107), zgodnie z którym powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie m.in. administracji architektoniczno-budowlanej. Zadania w tym zakresie przypisane zostały przez ustawę powiatowi jako jednostce samorządu terytorialnego. Katalog zadań powiatu może być także odpowiednio poszerzony na podstawie przepisów ustaw szczególnych (art. 4 ust. 3 pkt 4 ustawy).
Decyzja starosty wydana w związku z wykonywaniem takich zadań stanowi przejaw wykonywania własnych zadań powiatu, ze wszystkimi wynikającymi stąd konsekwencjami, także w sferze prawa odszkodowawczego. W uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z 9 stycznia 2013 r., III CSK 85/12, dokonano - wbrew stanowisku skarżącego - trafnej analizy statusu prawnego starosty występującego w sferze zadań dotyczących „administracji architektoniczno-budowlanej”. Wskazano tam m.in. na wyraźne rozdzielenie struktury administracji architektoniczno-budowlanej i administracji nadzoru budowlanego.
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że stosownie do art. 80 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zadania terenowych organów administracji architektoniczno-budowlanej wykonują odpowiednio starosta (jako organ pierwszej instancji) i wojewoda (jako organ drugiej instancji), a przepis ten odpowiednio zharmonizowano z art. 4 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, określającym podstawy katalog zadań powiatu.W treści skargi kasacyjnej nie została skutecznie wykazana potrzeba dokonania wykładni przytoczonych przepisów prawa.
Autor skargi nie sprecyzował, z czego wynika potrzeba wykładni wskazanych w skardze przepisów, i z jakich przyczyn dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest niewystarczający. Nie przedstawił także, w odniesieniu do poruszanych problemów, możliwych rozbieżnych interpretacji prawnych oraz racji jurydycznych stojących za każdą z nich. Sąd Najwyższy uznał, że nie ma innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności w postaci nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 7, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964).[dr][a.ł]