Cassation appeal dismissed for failing to meet legal issue requirements under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant argued that a performance made in error to secure a future contract could constitute payment of a third party's debt under Article 365 § 2 of the Civil Code. The court rejected this claim because the legal issue raised was too specific to the case facts and lacked the necessary universality or unresolved nature required by law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A legal issue for cassation review must be universal and abstract, not merely a specific qualification of facts, and must represent a genuinely unresolved legal question.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 4134/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z powództwa S. w R.przeciwko B. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 września 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII AGa 2207/18, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód S. w R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6 sierpnia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne: Czy w świetle art. 356 § 2 k.c. świadczenie spełnione w celu zawarcia przyszłej umowy z nowym kontrahentem, może stanowić spłatę cudzego długu – tj. podmiotu zobowiązanego wobec kontrahenta – podczas gdy świadczący pozostaje w błędnym mniemaniu o nienależności świadczenia celem nawiązania współpracy z kontrahentem?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01), a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z 22 października 2002 r., III CZP 64/02; z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08).Po pierwsze, sformułowane przez pozwanego zagadnienie nie ma charakteru uniwersalnego, o czym przekonuje jego szczegółowość i silne powiązanie z konkretnym stanem faktycznym, na co wskazuje sam skarżący w pkt 1.3. skargi kasacyjnej (k. 4).
Oznacza to, że znaczenie tego zagadnienia nie wykracza poza niniejszą sprawę, a ma jedynie za zadanie uzyskanie oceny trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Innymi słowy, wątpliwość skarżącego nie dotyczy wykładni art. 365 § 2 k.c., ale kwalifikacji świadczenia spełnionego przez powoda w konkretnych okolicznościach. Po drugie, z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wynika, aby w zakresie przedstawionego zagadnienia prawnego istniały w orzecznictwie lub doktrynie wątpliwości ani możliwe do przyjęcia rozbieżne interpretacje prawne.
Uzasadnienie w tym zakresie ogranicza się w zasadzie do jednego akapitu (k. 4-5 skargi kasacyjnej), luźno powiązanego z art. 365 § 2 k.c. W skardze nie ma więc w ogóle pogłębionej argumentacji dotyczącej sformułowanego zagadnienia prawnego.Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[as]