Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue, citing clear application of contract interpretation rules.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal for examination, ruling that no significant legal issue existed. The appellants argued the lower court incorrectly applied contract interpretation principles by using subjective criteria instead of objective ones. The court found the lower court's analysis valid and noted the appeal failed to meet statutory requirements for admission.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 65 § 1 k.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not demonstrate a significant legal issue or serious doubts regarding statutory interpretation, as the lower court's application of contract interpretation rules was not obviously incorrect.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 413/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa J.G. i K.G. przeciwko Miastu W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powodowie wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi.
Wniosek ten uzasadnili jedynie tym, że Sąd II instancji w sposób oczywiście nieprawidłowy zastosował art. 65 § 1 k.c., ponieważ przy wykładni zawartej przez strony umowy zastosował powszechnie odrzucane kryterium indywidualno -subiektywne, a nie obiektywne (rzeczywista wola stron). Jednak analiza zaskarżonego wyroku nie dowodzi, aby twierdzenie to było prawdziwe. Sąd poddał łączącą strony umowę wszechstronnej analizie. Choć można się zgodzić, że nie do końca klarownie wynikało z niej, czy strony umówiły się wyłącznie o wynagrodzenie kosztorysowe, czy też o wynagrodzenie kosztorysowe z zakreśloną wysokością maksymalną tego wynagrodzenia, to na pewno sposobu wykładni umowy przez Sąd nie można uznać za oczywiście nieprawidłowy – Sąd wobec wątpliwości przyjął jedno z dopuszczalnych jej znaczeń.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.aj