Legislator Case Law & Legislation
I CSK 4048/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation on consumer credit denominated in foreign currency due to lack of new legal issues.

Case Number I CSK 4048/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Bank's cassation appeal against a judgment awarding consumers 2,700 PLN in litigation costs. The Bank argued that the case involved unresolved legal issues regarding the effects of abusive clauses in foreign currency-denominated consumer loans and the qualification of such credits. The Court rejected this, ruling that these matters were already settled in existing case law and did not constitute new legal questions requiring a universal ruling.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 1561 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if the alleged new legal issues are not novel but have already been resolved in judicial precedent.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal consumer credit denominated abusive clauses effects legal novelty requirement foreign currency loans procedural law Poland litigation costs award

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
‎W wypadku zgody wyrażonej w pozwie jej skutki może określić sąd wskazując na to jakie jego zdaniem wystąpią skutki stwierdzonej abuzywności w konkretnej sprawie i jaki wpływ na możliwość dalszego trwania umowy ma stanowisko konsumenta.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 1561 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz – co do kosztów postępowania – art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz – co do kosztów postępowania – art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. w zw.
Dyrektywa Rady 93/13/EWG
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
‎W wypadku zgody wyrażonej w pozwie jej skutki może określić sąd wskazując na to jakie jego zdaniem wystąpią skutki stwierdzonej abuzywności w konkretnej sprawie i jaki wpływ na możliwość dalszego trwania umowy ma stanowisko konsumenta.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 1561 k.p.c
art. 3851 k.c

Cited Case Law

AI generated
III CZP 33/01
III CZP 66/02
III CZP 64/02
III CZP 119/08
Supreme Court dismisses legal question submission as it concerns fact application, not abstract statutory interpretation.
C-260/18, Dziubak
IV CSK 308/18
Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded regarding easement establishment under Polish Civil Code.
II CSK 483/18
Supreme Court vacates appeal ruling on consumer loan validity and remands for interest rate recalculation.
III CZP 62/07
Supreme Court holds partial invalidity of insurance clause does not void the entire consumer protection provision.
III CZP 6/21
Supreme Court clarifies that invalid foreign currency loan clauses are void ab initio, granting consumers restitution claims under Art. 410 § 2 k.c. and Art. 405 k.c.
III CSK 204/13
Supreme Court allows bank's claim against property owner for overdue loan payments despite invalid notice to borrower.
IV CSK 285/16
Supreme Court dismisses premature EU preliminary ruling request regarding abusive loan contract clauses before domestic analysis.
II CSK 632/17
Supreme Court quashes appeal ruling on mortgage loan clauses, remanding case for expert opinion on unfairness.
II CSKP 1541/22
Supreme Court dismisses bank's appeal, upholding mortgage contract invalidity due to abusive Swiss franc valuation clauses.
I CSK 3031/22
Supreme Court dismisses appeal on foreign currency loan repayment in PLN without exchange rate conversion.
I CSK 3374/22
Supreme Court dismisses cassation appeal; clear error requires obvious violation affecting judgment outcome.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 4048/22 POSTANOWIENIE 11 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Widło na posiedzeniu niejawnym 11 lipca 2023 r. w Warszawie,‎w sprawie z powództwa M.K. i J.K ‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę i ustalenie,‎na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku‎z 31 stycznia 2022 r., I ACa 432/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanej Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz powodów M.K. i J.K. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacynego.

UZASADNIENIE

Pozwana Bank spółka akcyjna w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 31 stycznia 2022r., w sprawie z powództwa M.K. i J.K. o ustalenie i zapłatę, zaskarżając ten wyrok w części, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), wywołujące rozbieżności w orzecznictwie a dotyczące: kwestii skutków stwierdzonej abuzywności klauzul umownych, w tym w szczególności pouczenia przez sąd o możliwych konsekwencjach ich stwierdzenia (art. 1561 k.p.c.), kwalifikacji prawnej kredytu denominowanego do waluty innej niż waluta polska.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Istotnym zagadnieniem prawnym jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane ‎w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01), a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny ‎i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z 22 października 2002 r., III CZP 64/02; z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08).

Przedstawione zagadnienia nie mają charakteru „nowości”. Zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie sądowym.Jak się przyjmuje kredyt denominowany jest kredytem wyrażonym ‎w walucie obcej ale wypłacanym w walucie krajowej i spłacana także w tej walucie.Jeżeli chodzi o skutki stwierdzonej abuzywności, to jak wynika ‎z orzecznictwa sądów polskich, Sądu Najwyższego oraz dorobku orzeczniczego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np.: wyrok TSUE z 3 października 2019 r. w sprawie C-260/18, Dziubak; wyrok SN z 29 października 2019 r., IV CSK 308/18; wyrok SN z 27 listopada 2019 r., II CSK 483/18) w razie sporu o ważność umowy kredytu bankowego denominowanego (indeksowanego) do obcej waluty, ‎w której treści znajduje się niedozwolona klauzula konsumencka dotycząca sposobu tej denominacji, rozpatrzeć należy kilka możliwości rozstrzygnięcia.

Pierwsza, to stwierdzenie nieważności umowy, która bez klauzuli niedozwolonej nie może dalej funkcjonować w obrocie prawnym, zwłaszcza ze względu na brak (odpadnięcie) któregoś z koniecznych składników (essentialia negotii) umowy nazwanej kredytu bankowego. Druga to przyjęcie, że umowa jest ważna, ale w miejsce bezskutecznych postanowień waloryzacyjnych nie wchodzą żadne dodatkowe postanowienia. Trzecia, to przyjęcie, że umowa jest ważna i jej uzupełnienie przez sąd przez wprowadzenie w miejsce niedozwolonych klauzul innego mechanizmu waloryzacji.

Obecnie przyjmuje się za wiodącą pierwszą z zaprezentowanych powyżej możliwości (zob. m.in uchwałę Sądu Najwyższego z 29 czerwca 2007 r., III CZP 62/07, oraz uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, a także wyroki Sądu Najwyższego: ‎z 30 maja 2014 r., III CSK 204/13; z 1 marca 2017 r., IV CSK 285/16; z 24 października 2018 r., II CSK 632/17, z 7 lutego 2023, II CSKP 1541/22, postanowienia SN 29 marca 2023r., I CSK 3031/22, z 27 kwietnia 2023r., I CSK 3374/22).Sąd Najwyższy stwierdził, że realizując obowiązek informacyjny, co do konsekwencji stwierdzonej abuzywności klauzul umownych, sąd rozpoznający sprawę powinien wykorzystać stosowne instrumenty procesowe, w tym także te przewidziane w art. 1561 i 1562 k.p.c. Przewodniczący ma zatem obowiązek pouczyć konsumenta o prawdopodobnym wyniku sprawy w świetle zgłoszonych twierdzeń i dowodów, tj. w szczególności o tym, czy - w ocenie sądu - istnieje możliwość utrzymania umowy po wyeliminowaniu z niej klauzul abuzywnych i jakie będą następstwa dalszego funkcjonowania stosunku prawnego o takiej treści (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56).

Ewentualnie, przewodniczący powinien uprzedzić, że ‎o konkretnym żądaniu dochodzonym w pozwie można rozstrzygnąć na innej podstawie prawnej, niż wskazana przez stronę. W takiej sytuacji możliwe będzie przyjęcie, że konsument jest należycie poinformowany o skutkach uznania danej klauzuli umownej za abuzywną i podjął świadomą decyzję co do udzielenia mu ochrony na podstawie dyrektywy Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.Urz. UE L nr 95, s.

29) oraz art. 3851 k.c. (por. wyrok SN z 30 czerwca 2022 r., II CSKP 883/22). ‎W wypadku zgody wyrażonej w pozwie jej skutki może określić sąd wskazując na to jakie jego zdaniem wystąpią skutki stwierdzonej abuzywności w konkretnej sprawie i jaki wpływ na możliwość dalszego trwania umowy ma stanowisko konsumenta.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz – co do kosztów postępowania – art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. w zw. Z § 2 pkt 6 w zw. ‎z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.).(R.N.) [ł.n]