Supreme Court dismisses cassation appeal on rent overpayment as no legal issue requires interpretation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a tenant against a landlord's enforcement title. The tenant argued that paying double the market rent constituted an overpayment requiring judicial interpretation of the Civil Code. The court determined that since the parties agreed on the rent amount, no overpayment existed under contract law principles.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless it raises a significant legal issue or requires interpretation of laws creating serious doubts, as the appeal here was clearly unfounded and lacked such necessity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 402/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa J. Z.przeciwko Miastu W.o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej powoda do uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniesiono oczywistą zasadność skargi oraz występowanie na jej potrzeby wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości.
Po pierwsze, skarga nie jest oczywiście uzasadniona. W ocenie powoda ma to wynikać z uznania przez Sąd II instancji, że skoro powód płacił czynsz umowny, to nie powstała nadpłata, mimo że czynsz ten był dwukrotnie wyższy od czynszu rynkowego. Co do zasady w gestii stron umowy najmu pozostaje określenie wysokości czynszu. Może on zatem być wyższy albo niższy od rynkowego. Tak długo jak najemca płaci czynsz w wysokości określonej w umowie, nie ma więc mowy o powstaniu nadpłaty. Po drugie, nie ma potrzeby wyjaśniania powstających na tle tej sprawy, w ocenie skarżącego, wątpliwości co do wykładni art. 677 k.c. W ocenie skarżącego dotyczy to pojęcia nadpłaty, a konkretnie pytania o to, czy nadpłata w umowie najmu ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy najemca płaci ponad należność czynszową wynikającą z umowy, czy też także ponad wartość rynkową.
Jest jasne, że stron umowy najmu nie wiąże wartość rynkowa najmu. W konsekwencji też nadpłata łączy się wyłącznie z wysokością należnego najmu ustalonego w umowie.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw]jw