Supreme Court dismisses cassation appeal as no new legal issue exists regarding administrative land use decisions.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court ruling on compensation for unauthorized land use. The appellant argued that administrative decisions regarding telecommunication infrastructure constituted a legal basis for future land occupation, but failed to demonstrate a novel legal question requiring Supreme Court review. The court determined that existing case law clearly establishes the legal status of such administrative decisions, rendering the appeal inadmissible under the statutory requirements for cassation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if a new, unresolved legal issue exists that could advance legal development, which was not demonstrated by the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 4010/23 POSTANOWIENIE 3 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 3 kwietnia 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa R. J.przeciwko O. spółce akcyjnej w W.o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości,na skutek skargi kasacyjnej R. J.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodziz 23 lutego 2023 r., I ACa 950/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. [dr]
UZASADNIENIE
Powód R. J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 23 lutego 2023 r., I ACa 950/22 w sprawie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że w toku rozpoznania sprawy pojawiła się konieczność rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego, a mianowicie czy decyzja administracyjna jedynie zatwierdzająca plan realizacyjny na budowę kanalizacji teletechnicznej oraz decyzja w sprawie pozwolenia na budowę stanowiła jednocześnie zezwolenie na zajęcie nieruchomości oraz tytuł prawny do korzystania przez przedsiębiorstwo przesyłowe z cudzej nieruchomości na przyszłość.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa. Odwołanie się do tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga - jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego - sformułowania tego zagadnienia z przytoczeniem wiążących się z nim konkretnych przepisów prawnych oraz przedstawienia argumentów świadczących o rozbieżnych ocenach prawnych (zob. np. postanowienia SN:
z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 25 maja 2021 r., II CSK 96/21).Obecnie nie budzi wątpliwości, że decyzja wydana na podstawie art. 35 ust. 1 u.z.t.w.n. stanowi tytuł prawny dla przedsiębiorcy przesyłowego do stałego korzystania z wymienionej w tej decyzji nieruchomości (por. uchwałę składu siedmiu Sądu Najwyższego z 8 kwietnia 2014 r., III CZP 87/13, OSNC 2014, nr 7-8, poz. 68 oraz uchwałę Sądu Najwyższego z 20 stycznia 2010 r., III CZP 116/09, OSNC-ZD 2010 r. Nr C, poz. 92). Należy wskazać, że dochodzenie odszkodowania określonego w art. 36 ust. 1 u.z.t.w.n. następuje w „trybie” postępowania administracyjnego (por. np. wyrok SN z 9 marca 2007 r., II CSK 457/06, niepubl).W orzecznictwie zostało również wyjaśnione, że kwestie związane z tzw. pasem ochronnym normują normy prawa publicznego, przy czym pas ochronny nie wyznacza potrzeb przedsiębiorcy korzystającego z urządzeń przesyłowych, ale ma na celu zapewnienie warunków bezpiecznego funkcjonowania w otoczeniu urządzeń przesyłowych (zob. postanowienie SN z 8 października 2020 r., II CSK 782/18).Skarżący w skardze kasacyjnej nie przedstawił wymaganej argumentacji jurydycznej, a jedynie ograniczył się do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie tych wątpliwości ma istotny charakter.
W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., gdyż sformułował tylko pytanie, nie wyjaśniając na czym miały polegać trudności z udzieleniem na nie odpowiedzi i dlaczego są one istotne.Sąd Najwyższy uznał, że nie ma innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.).[dr][a.ł]