Cassation appeal dismissed; no significant legal issue found regarding public law claims via Paulian action.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M. I. against a tax authority decision, refusing to admit the case for review. The appellant argued that the lower court's interpretation of civil law provisions regarding the Paulian action required Supreme Court guidance, but the court found no significant legal issue or serious doubt in the interpretation. Consequently, the appeal was rejected because it failed to meet the statutory requirements for admission under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or involves procedural invalidity; mere disagreement with lower court reasoning or internal contradictions in the appellant's argument do not suffice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 401/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Naczelnika […] Urzędu Skarbowego w Z.przeciwko M. I.o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie .prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pozwana M. I. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 czerwca 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby skarga pozwanej była oczywiście uzasadniona, a jak również, że zachodzi zarzucana nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze zresztą pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Dochodzenie ochrony roszczeń publicznoprawnych przy pomocy skargi pauliańskiej jest sprawą cywilną, co przesądzone zostało w orzecznictwie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2010 r., II CSK 227/10, OSNC- ZD 2011, nr 1 i powołane tam orzeczenia).
O możliwości zastosowania art 5 k.c. przesadza sąd w konkretnej sprawie. Brak podstaw, aby uznać, że w rozpoznawanej sprawie zachodzą wyjątkowe okoliczności, które uzasadniałyby stwierdzenie, że dochodzenie na podstawie skargi pauliańskiej ochrony wierzytelności publicznoprawnej stanowi nadużycie prawa Skarbu Państwa. Ponadto nie można, tak jak czyni to skarżąca, z jednej strony wskazywać, że interpretacja przepisów, na których oparte zostało rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie wymaga zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jednocześnie zarzucać Sądowi Apelacyjnemu, że dokonał takiej wykładni tych przepisów, która bez przeprowadzenia pogłębionej analizy prawnej, dyskwalifikuje jego rozstrzygnięcie w świetle powszechnie przyjmowanych poglądów w orzecznictwie i doktrynie, bo tylko wtedy można uznać, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Argumentacja taka, jako wewnętrznie sprzeczna, nie może uzasadniać przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Na wniosek powoda - zastępowanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aw