Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 40/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for challenging evidence assessment in inheritance case.

Case Number I CSK 40/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by J. G. against the lower court's ruling on inheritance acquisition. The appellant argued that the district court incorrectly evaluated psychiatric evidence regarding the decedent's mental state at death. The court determined this core argument was inadmissible under cassation procedure rules, which prohibit reviewing factual assessments of evidence. Consequently, the appeal was dismissed because it lacked a significant legal issue requiring Supreme Court interpretation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: Cassation appeals challenging a lower court's assessment of evidence are inadmissible as they do not raise significant legal issues or require interpretation of law.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility assessment of evidence mental state of decedent inheritance acquisition factual findings review

Cited Legislation

AI generated
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Skarżący zdaje się więc nie dostrzegać, że zarzut taki jest w postepowaniu kasacyjnym niedopuszczalny jako sprzeczny z art. 3983 § 3 k.p.c. Ten zarzut stanowi zaś główną oś wniesionej skargi, gdyż strona wywodzi z niego dalsze zarzuty naruszenia innych przepisów postępowania dowodowego, w tym art.
Art. 232 k.p.c.
Ten zarzut stanowi zaś główną oś wniesionej skargi, gdyż strona wywodzi z niego dalsze zarzuty naruszenia innych przepisów postępowania dowodowego, w tym art. 232 zd.
Art. 278 k.p.c.
2 i art. 278 k.p.c. przez niedopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego.
Art. 286 k.p.c.
Art. 227 k.p.c.
278 i 286 w związku z art. 227 i 232 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
Skarżący zdaje się więc nie dostrzegać, że zarzut taki jest w postepowaniu kasacyjnym niedopuszczalny jako sprzeczny z art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 278 k.p.c
Chodziłoby tu o art. 278 i 286 w związku z art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 40/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku J. G.‎przy uczestnictwie C. G., Z. G., J. G.1, W. G. i S. G.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Krośnie‎z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I Ca 82/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi m.in. na jej oczywistej zasadności.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Oczywista zasadność skargi została oparta o twierdzenie, że Sąd Okręgowy błędnie ocenił w sprawie materiał dowodowy świadczący o stanie psychicznym spadkodawczyni w chwili śmierci. Skarżący zdaje się więc nie dostrzegać, że zarzut taki jest w postepowaniu kasacyjnym niedopuszczalny jako sprzeczny z art. 3983 § 3 k.p.c. Ten zarzut stanowi zaś główną oś wniesionej skargi, gdyż strona wywodzi z niego dalsze zarzuty naruszenia innych przepisów postępowania dowodowego, w tym art. 232 zd. 2 i art. 278 k.p.c. przez niedopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego.

Konieczność taka, zdaniem skarżącego, wynikała zaś z błędnego przyjęcia, że opinia biegłego przedstawiona w sprawie jest wiarygodna. Nie można także podzielić poglądu skarżącego, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Chodziłoby tu o art. 278 i 286 w związku z art. 227 i 232 k.p.c. Uzasadnienie wniosku w tym zakresie nie jest jednak przekonywające, gdyż sprowadza się do argumentacji związanej z konkretną sytuacją dowodową, a zatem nie mającą waloru uniwersalnego.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). l.n