Supreme Court dismisses appeal as no legal issue requires interpretation under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal without examining the merits of the underlying dispute. The appellant argued that the lower court misinterpreted Article 13a of the Research and Development Institutions Act, but the Court found this merely a request for interpretation rather than a substantial legal issue. Consequently, the Court ruled that the statutory prerequisites for accepting a cassation appeal were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if a substantial legal issue exists or a serious interpretation of the law is needed; a mere request for interpretation does not satisfy these conditions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 39/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa Instytutu "P." w W. przeciwko A. spółce z o.o. w W.o wydanie ruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego.
Badanie ich na podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej pozwanej sp. z o.o. uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (s. 4-7) doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Rozbudowane pytanie o wykładnię art. 13a) ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych w brzmieniu zmienionym w 2007 r. (Dz.U. 2007, nr 13, poz. 934) nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, którego nie można utożsamiać z potrzebą wykładni przepisu przez Sąd Najwyższy, bo są to dwie odrębnie ujęte przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, co wynika jednoznacznie z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Potrzeba dokonania wykładni przepisu przez Sąd Najwyższy obwarowana jest ponadto wymogami wynikającymi z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., których wystąpienia strona skarżąca nie wykazała.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461) w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015, poz. 1800). jw