Supreme Court dismisses appeal for lack of admissibility due to missing legal reasoning requirements under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by City W against a lower court ruling establishing ownership by prescription. The appellant argued procedural and material legal violations but failed to provide the specific legal reasoning required by the Civil Procedure Code to justify the appeal's admissibility. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary structural elements under the relevant statutory provisions, rendering it inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to contain a separate, in-depth legal argumentation demonstrating that the appeal is obviously well-founded or that a significant legal issue exists.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 384/06
POSTANOWIENIE
Dnia 21 listopada 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z wniosku A. G., A. P. i M. S.
przy uczestnictwie Miasta W. i in., o stwierdzenie nabycia własności
nieruchomości przez zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania Miasta W.
od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 2 czerwca 2006 r., sygn. akt V Ca …/05,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w W. zmienił
postanowienie Sądu Rejonowego
z dnia 3 lipca 2002 r. w ten sposób, że
stwierdził zasiedzenie przez A.G. oraz J.P. i M. S. określonych nieruchomości.
W skardze kasacyjnej skarżący – Miasto
W., zarzucając w ramach
pierwszej podstawy kasacyjnej naruszenie art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o
zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 55, poz. 321) w zw. z art. 7 i 172 § 1
k.c. oraz w ramach drugiej podstawy kasacyjnej – art. 231 i 233 k.p.c., wnosił o
uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub,
że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście
uzasadniona. Ponadto – co również nie jest bez znaczenia – w uzasadnieniu
wniosku
należy
przedstawić
odrębną,
pogłębioną
argumentację
prawną
wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania.
Skarżący, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, podniósł jedynie, że zaskarżone orzeczenie narusza prawo
„proceduralne
oraz
materialne”.
Należy
podkreślić,
że
okolicznością
uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest każde
naruszenie prawa, lecz tylko takie, które skutkuje oczywistą zasadnością skargi.
Skarżący na takie kwalifikowane naruszenie prawa nie powołał się jednak, nie
spełniając tym samym wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Należy
dodać, że dla zadośćuczynienia temu wymaganiu w skardze kasacyjnej należy
zamieścić uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,
czego skarżący zaniechał.
Skarga
kasacyjna
niezawierająca
któregokolwiek
z
elementów
konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym
brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c.
Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
jc