Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue or interpretation need exists.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination. The appellant argued for a significant legal issue and the need for statutory interpretation, but the court found no merit in these claims. The court determined that the facts clearly established the defendant held perpetual usage rights, rendering the appellant's arguments about property division irrelevant to the case outcome.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists or if statutory interpretation is needed to resolve serious doubts or inconsistencies in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 377/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w W.przeciwko […] Spółdzielni Mieszkaniowej "[X.]" w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowejod wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w niej istotnego zagadnienia prawnego i potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości.
Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne prowadzą do wniosku, że strona pozwana zachowała prawo użytkowania wieczystego gruntów, które następnie stały się przedmiotem wywłaszczenia pod budowę drogi publicznej. W związku z tym wszelkie zagadnienia prawne, które dotyczą innych zagadnień nie mogą mieć dla rozstrzygnięcia sprawy kluczowego znaczenia. Sama strona skarżąca wskazuje, że „nieruchomość, której dotyczy postępowanie, jedynie formalnie znajdowała się w użytkowaniu wieczystym pozwanej spółdzielni”.
Oznacza to, że dostrzega ona, iż z punktu widzenia prawnego to pozwana była użytkownikiem wieczystym. Nie można także zgodzić się ze skarżącą, że w sprawie ujawniła się potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, gdyż - jak to przyznaje sama skarżąca - w stanie prawnym przed wejściem w życie ustawy – prawo spółdzielcze nie było przepisów, które mogłyby doprowadzić do skutecznego podziału majątku spółdzielni. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).[aw]jw