Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 376/25 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on loan repayment where criminal tax charges do not affect civil debt validity.

Case Number I CSK 376/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal against a civil judgment ordering loan repayment. The defendant argued that criminal tax proceedings regarding the loan's use should have suspended the civil case and that the lower court failed to address all appeal arguments. The court rejected these claims, ruling that criminal tax offenses are public law matters distinct from private civil loan obligations and that the lower court adequately considered the appeal without needing separate analysis of every argument.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 2, 4 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises an unresolved legal issue or an obvious error causing a clearly invalid judgment, not merely a procedural oversight or a conflict between criminal and civil law spheres.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility civil loan repayment criminal tax offenses public law vs private law suspension of proceedings appellate court reasoning Supreme Court standards

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Natomiast oczywista zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. występuje, jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Taka teza nie znajduje odzwierciedlenia ani w ustalonym stanie faktycznym sprawy, którym Sąd Najwyższy jest związany na mocy art. 39813 § 2 k.p.c., ani – przede wszystkim – w samej naturze wymienionych zobowiązań.
art. 5 k.c
Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania potrzebą dokonania wykładni art. 5 k.c.
art. 387 § 21 pkt 1 k.p.c
382 oraz art. 387 § 21 pkt 1 k.p.c.
art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c
poprzez nierozpoznanie wszystkich zarzutów apelacji, a ponadto z naruszenia art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Natomiast oczywista zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
Taka teza nie znajduje odzwierciedlenia ani w ustalonym stanie faktycznym sprawy, którym Sąd Najwyższy jest związany na mocy art. 39813 § 2 k.p.c., ani – przede wszystkim – w samej naturze wymienionych zobowiązań.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 2989/23
Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to raise a new legal issue requiring interpretation of consumer protection laws.
I CSK 4679/22
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Civil Procedure Code.
I CSK 5668/22
Supreme Court dismisses cassation appeal on acquisition by prescription due to lack of legal controversy and obvious correctness.
I CSK 6585/22
Supreme Court dismisses cassation appeal as it lacks a significant legal issue or need for interpretation.
I CSK 1231/23
Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues are not general and obvious unreasonableness is not proven.
I CSK 4879/22
Supreme Court dismisses cassation appeal as no general legal issue exists requiring interpretation of bankruptcy or mortgage law provisions.
I CSK 5630/22
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to separately justify admissibility under civil procedure code.
I CSK 3494/23
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious error under Art. 3989 § 1 k.p.c.
I CSK 1631/23
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and improper legal issue formulation.
I CSK 903/23
Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal error; new factual findings replaced missed statutory application.
III USKP 63/22
Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of reasoning in second instance judgment regarding social security debt recovery.
II CSKP 2310/22
Supreme Court dismisses appeal in factoring dispute, rejecting claim of abuse of right regarding contract termination.
II CSKP 1176/22
Supreme Court dismissed appeal, allowing contractor to claim unjust enrichment for uncontracted works under Civil Code.
AI generated
IV CSK 578/21
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal violation regarding appeal handling.
I CSK 854/22
Cassation appeal dismissed for lack of legal issue; appellant failed to prove novelty or public interest.
I CSK 6275/22
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of clear legal error and insufficient justification under Civil Procedure Code.
I CSK 5024/22
Polish Supreme Court dismissed cassation appeal as no significant legal issue existed requiring review.
II CSK 123/21
Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error regarding civil code principles.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 376/25 POSTANOWIENIE 20 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 20 sierpnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M. D.‎przeciwko P. S.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej P. S.‎od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy‎z 17 czerwca 2024 r., II Ca 1111/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIEPozwany P. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z 17 czerwca 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa M.

D. o zapłatę. Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania potrzebą dokonania wykładni art. 5 k.c. w zakresie możliwości zastosowania tego przepisu w przypadku domagania się zwrotu pożyczki, która została wykorzystana na cele niezgodne z prawem. Ponadto wskazał na oczywistą zasadność skargi, wynikającą z naruszenia art. 378 § 1, art. 382 oraz art. 387 § 21 pkt 1 k.p.c. poprzez nierozpoznanie wszystkich zarzutów apelacji, a ponadto z naruszenia art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c. poprzez niezawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ramach przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany (zob. np. postanowienia SN: z 25.10.2023 r., I CSK 2989/23; z 27.09.2023 r., I CSK 4679/22, z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 14.06.2023 r., I CSK 1231/23; z 16.03.2023 r., I CSK 4879/22).

Natomiast oczywista zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. występuje, jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe. O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Skarżący zaś powinien uzasadnić tę przesłankę, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienia SN z 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., I CSK 903/23).Przedstawione przez pozwanego uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie czyni zadość tym wymaganiom.

Skarżący opiera swój wywód na założeniu, że postepowanie karne dotyczące sposobu regulowania podatku VAT ma istotny wpływ na istnienie wierzytelności z cywilnoprawnej umowy pożyczki, ewentualnie na skuteczność domagania się roszczeń z tego tytułu. Taka teza nie znajduje odzwierciedlenia ani w ustalonym stanie faktycznym sprawy, którym Sąd Najwyższy jest związany na mocy art. 39813 § 2 k.p.c., ani – przede wszystkim – w samej naturze wymienionych zobowiązań. Przestępstwa skarbowe dotyczą bowiem sfery należności przedsiębiorcy wobec Państwa, czyli zobowiązań publicznoprawnych, zaś zawarta przez strony umowa pożyczki jest zobowiązaniem z zakresu prawa prywatnego.

Odnosząc się natomiast do zarzutu nierozpoznania wszystkich zarzutów apelacji należy wskazać, że z obowiązku rozpoznania sprawy w granicach apelacji nie wynika konieczność osobnego omówienia przez sąd w uzasadnieniu wyroku każdego argumentu podniesionego w apelacji. Za wystarczające należy uznać odniesienie się do sformułowanych w apelacji zarzutów i wniosków w sposób wskazujący na to, że zostały one przez sąd drugiej instancji w całości rozważone przed wydaniem orzeczenia (zob. np. wyroki SN z 9 maja 2023 r., III USKP 63/22; z 7 marca 2025 r., II CSKP 2310/22; z 7 czerwca 2024 r., II CSKP 1176/22).Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

Mariusz Załucki[SOP] ‎