Supreme Court dismisses cassation appeal as facts and evidence evaluation are excluded from cassation grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the applicant against the lower court's ruling on adverse possession. The applicant argued that the lower court erred in fact-finding and evidence evaluation regarding the applicant's status as a possessor. The court held that such issues fall exclusively within the trial court's jurisdiction and cannot serve as grounds for a cassation appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: Cassation appeals cannot be based on objections concerning the ascertainment of facts or the evaluation of evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 374/10
POSTANOWIENIE
Dnia 2 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z wniosku G. R.
przy uczestnictwie M. D.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2010 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia
Sądu Okręgowego w R. z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt I Ca (…),
1. odrzuca skargę kasacyjną;
2. zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kwotę 150
(sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty
dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Tymczasem w niniejszej sprawie
wszystkie wskazane podstawy skargi są właśnie z tego powodu niedopuszczalne. W
zakresie zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego wskazuje się na art. 172
k.c. W ocenie skarżącego naruszenie tego przepisu nastąpiło przez uznanie
wnioskodawczyni za samoistną posiadaczkę gruntu. Ocena zaś, czy posiadanie jest
samoistne, jest kwestią stanu faktycznego, a ściślej oceny dowodów: czy wykazano w
toku postępowania dowodowego, że wnioskodawczyni czuła się właścicielką gruntu i
zachowywała się jak właścicielka gruntu. Skarżący może się nie zgadzać z rezultatami
tej oceny, jednakże polemika z sądem powszechnym w tym zakresie nie może stanowić
podstawy skargi kasacyjnej. Również trzy zarzuty dotyczące naruszenia przepisów
postępowania są niedopuszczalne ze względu na art. 398 3 § 3 k.p.c. Pierwszy z nich
dotyczy naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., a więc bezpośrednio oceny dowodów przez Sąd
Okręgowy. Drugi odnosi się do naruszenia art. 328 § 2 k.p.c., które miało nastąpić przez
brak właściwego odzwierciedlenia w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia
oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy i oparciu rozstrzygnięcia na niepełnym
materiale dowodowym. Również w tym zakresie podstawa skargi kasacyjnej jest
niedopuszczalna, ponieważ dotyczy ustalenia faktów. Wreszcie trzeci zarzut dotyczy
naruszenia art. 227 i 232 k.p.c. przez dokonanie przez Sąd Okręgowy ustaleń
sprzecznych z materiałem dowodowym, a zatem jest to znów niedopuszczalna
podstawa skargi kasacyjnej zmierzająca do zakwestionowania dokonanego w sprawie
ustalenia stanu faktycznego i oceny dowodów.
Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 3 w związku z § 2 i
art. 3983 § 3 k.p.c.