Legislator Case Law & Legislation
I CSK 3718/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no new legal issue exists regarding consumer loan contract invalidity and interest claims.

Case Number I CSK 3718/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Bank's cassation appeal against the appellate court's judgment regarding a consumer loan dispute. The appellant argued for a new legal interpretation concerning the start of the limitation period and interest claims when a loan contract is invalid due to prohibited terms. The court ruled that the existing precedent from the April 2024 ruling already clarified these issues without needing a new abstract legal question.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if it raises a new legal issue unresolved in current case law, rather than merely correcting errors in the application of existing law.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility new legal issue requirement consumer loan contract invalidity limitation period start date interest claims on invalid contracts

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 19 maja 2023 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
art. 481 § 1 k.c.
art. 60 k.c.
Wystarczające w tej mierze jest spełnienie wymagań sformułowanych przez ustawodawcę w art. 60 k.c.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art.
art. 108 § 1 k.p.c.
99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
art. 39821 k.p.c.
art. 39821 k.p.c. oraz § 10 ust.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 19 maja 2023 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 29 sierpnia 2024 r., I CSK 1862/24
uchwała Sądu Najwyższego w składzie Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22
uchwała Sądu Najwyższego w składzie Izby Cywilnej z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21
wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 7 grudnia 2023 r., C-140/22
wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 grudnia 2023 r., C-28/22
I ACa 1075/22
Appeal dismissed; court found defendant's comments on local government actions were justified criticism, not defamation.
I CSK 1862/24
Supreme Court dismisses cassation appeal on consumer loan terms, citing lack of new legal issues.
III CZP 25/22
Supreme Court rejects consumer loan clause invalidation, ruling no statutory gap fills currency rate terms.
III CZP 6/21
Supreme Court clarifies that invalid foreign currency loan clauses are void ab initio, granting consumers restitution claims under Art. 410 § 2 k.c. and Art. 405 k.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 3718/23 POSTANOWIENIE 17 września 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Wesołowski na posiedzeniu niejawnym 17 września 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa A. P., A. P.1‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.‎o ustalenie i zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie‎z 19 maja 2023 r., I ACa 1075/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów tytułem kosztów postępowania kasacyjnego 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty.[SOP]

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Banku spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 19 maja 2023 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń, a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 sierpnia 2024 r., I CSK 1862/24).Zdaniem skarżącego jego skarga kasacyjna zasługuje na przyjęcie z uwagi na to, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do następującego pytania:„Od jakiego terminu powinny być zasądzane odsetki ustawowe w przypadku stwierdzenia przez Sąd nieważności umowy o kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego w sytuacji, w której konsumenci złożyli wezwanie do zapłaty przed rozpoczęciem procesu, a o skutkach nieważności umowy byli pouczani dopiero w trakcie postępowania przez Sądu i w trakcie tego postępowania złożyli oświadczenie, że wnoszę o unieważnienie umowy?"Odpowiedź na sygnalizowaną przez autora skargi kasacyjnej wątpliwość Sąd Najwyższy udzielił w uchwale pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, w której wskazał, że jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się co do zasady od dnia następującego po dniu, w którym kredytobiorca zakwestionował względem banku związanie postanowieniami umowy.

Ponadto jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, nie ma podstawy prawnej do żądania przez którąkolwiek ze stron odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili popadnięcia w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia.Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dopiero w razie opóźnienia konsumenta w zwrocie kapitału kredytu po stwierdzeniu braku związania umową (jej nieważności), od chwili powstania stanu wymagalności roszczenia restytucyjnego bank może żądać odsetek za opóźnienie na ogólnej ustawowej podstawie art. 481 § 1 k.c. Podobnie, jeśli bank nie wykona swojego zobowiązania kondykcyjnego, na tych samych zasadach wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z kapitału może żądać od niego konsument.

Wyrażone w ww. uchwale stanowisko stanowi korektę stanowiska uprzednio zajętego przez Sąd Najwyższy w uchwale z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, jeżeli chodzi o kryteria, którym powinno odpowiadać oświadczenie konsumenta o braku woli związania postanowieniem niedozwolonym. W uchwale z 7 maja 2021 r. Sąd Najwyższy określił te wymagania w bardzo rygorystyczny sposób, zwłaszcza w odniesieniu do informacji, z którymi powinien zapoznać się konsument przed jego złożeniem. Jednak biorąc pod uwagę m.in. wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 7 grudnia 2023 r., C-140/22, oraz z 14 grudnia 2023 r., C-28/22, Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Cywilnej stanął na stanowisku, że oświadczenie, o którym mowa wyżej, nie wymaga dla swojej skuteczności żadnej formy szczególnej, sformułowania go w określony sposób ani złożenia w jakichś określonych okolicznościach, a w szczególności przed sądem.

Wystarczające w tej mierze jest spełnienie wymagań sformułowanych przez ustawodawcę w art. 60 k.c. w stosunku do wszystkich oświadczeń woli, zgodnie z którym z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Jeżeli osoba składająca takie oświadczenie nie dysponuje odpowiednimi informacjami i działa w mylnym przekonaniu co do skutków, które wywołuje, istnieje możliwość odwołania się do instytucji wad oświadczenia woli, a w szczególności do błędu.

Nie zachodzi zatem potrzeba ponownego badania kwestii postawionej przez skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. art. 39821 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265, z późn. zm.).p M.L.[ms]‎