Legislator Case Law & Legislation
I CSK 365/16 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on inheritance claim interest dates, citing settled legal doctrine. Appeal rejected due to lack of legal uncertainty. Court upholds lower court ruling on interest calculation. Dismissed appeal due to lack of legal uncertainty. Court rejects argument on interest start date. Appeal dismissed as legal issue already settled. Dismissed appeal due to settled legal doctrine. Court rejects argument on interest start date. Appeal dismissed as legal issue already settled.

Case Number I CSK 365/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against the district court's reduction of inheritance claim interest. The plaintiff argued that the start date for interest should be determined case-by-case rather than fixed by the judgment date. The court ruled that this legal question was already settled by recent precedent, rendering the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1, 2, 4 k.p.c.; The Supreme Court rejects cassation appeals where the legal issue is already settled by current case law, lacking the necessary uncertainty or precedent-setting character required for extraordinary review.

Keywords

AI generated
cassation appeal inheritance claim statutory interest legal uncertainty precedent binding interest calculation dismissed appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparty został na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
art. 922 § 1 i 3 k.c.
art. 1007 § 1 k.c.
922 § 1 i 3, art. 1007 § 1 w zw.
art. 455 k.c.
z art. 455 k.c. oraz art.
art. 481 § 1 k.c.
oraz art. 481 § 1 k.c. i art.
art. 476 k.c.
i art. 476 k.c. w zakresie ustalenia daty wymagalności roszczenia o zachowek.
art. 363 § 1 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. jw
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 365/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa M. P. ‎przeciwko A. S. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki ‎od wyroku Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 3 marca 2016 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w W. zmienił wyrok Sąd Rejonowego w W. z dnia 22 maja 2014 r. między innymi w ten sposób, kwotę 108 528,41 zł zasądzoną od pozwanego na rzecz powódki tytułem zachowku i skapitalizowanych ustawowych odsetek za okres od 8 listopada 2006 r. do dnia 22 maja 2014 r. obniżył do kwoty 55 694,25 zł ‎z ustawowymi odsetkami od dnia 22 maja 2014 r. i oddalił powództwo w pozostałej części. Powódka zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego w zakresie oddalającym powództwo o zasądzenie odsetek za opóźnienie za okres od dnia 15 lipca 2006 r. do dnia 21 maja 2014 r. co do kwoty 54 857,31 zł.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparty został na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Skarżąca zakwestionowała przyjęty w zaskarżonym wyroku pogląd, że wymagalność roszczenia z tytułu zachowku, termin, w którym dłużnik popadł w opóźnienie a w konsekwencji datę od której należne są odsetki należy ustalić przez pryzmat okoliczności danego przypadku, jako prezentujący jedną z możliwych linii orzeczniczych, wskazując na rozbieżność stanowisk w tej kwestii uzasadniającą potrzebę dokonanie przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów art. 922 § 1 i 3, art. 1007 § 1 w zw. z art. 455 k.c. oraz art. 481 § 1 k.c. i art. 476 k.c. w zakresie ustalenia daty wymagalności roszczenia o zachowek.

Wskazała na występowanie na tym tle szeregu istotnych zagadnień prawnych ujętych w przedstawionych pytaniach, będących argumentami na rzecz przyjęcia , że odsetki te należą się od dnia wyrokowania lub też, że w celu ustalenia od kiedy dłużnik popadł w opóźnienie należy badać okoliczności konkretnej sprawy. Jako przyczynę oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wskazała oparcie zaskarżonego wyrokuje się na tezach z wyroków innych sądów prezentujących rozbieżne poglądy w zakresie ustalenia daty, od której należą się odsetki.Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07, nie publ.).

Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05,nie publ.). W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.

Kwalifikacji takiej nie można przypisać sformułowanym przez skarżącego zagadnieniom prawnym rozstrzygniętym w orzecznictwie, w którym w związku ze zmianą funkcji odsetek pełniących obecnie rolę wynagrodzenia za korzystanie z cudzego kapitału Sąd Najwyższy odszedł od wcześniejszego poglądu odnośnie do ustalania wymagalności roszczenia o zachowek w sposób właściwy dla określania wysokości odszkodowania na podstawie art. 363 § 1 k.c., na rzecz stanowiska o naliczaniu odsetek od daty uprawomocnia się wyroku. Zgodnie z dominującym obecnie podglądem (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 17 września 2010 r., II CSK 178/10, z dnia 7 lutego 2013 r., II CSK 403/12, z dnia 23 maja 2013 r., I CSK 701/12, z dnia 6 marca 2014 r., I CSK 209/13, z dnia 25 czerwca 2015 r., III CSK 375/14 - nie publikowane) zobowiązanie z tytułu zachowku ma charakter bezterminowy wobec czego powinno zostać spełnione przez zobowiązanego stosownie do art. 455 k.c. niezwłocznie po wezwaniu przez uprawnionego.

Termin, od którego zobowiązany z tytułu zachowku popadł w stan opóźnia warunkujący zasądzenie odsetek ustawowych na podstawie art. 481 § 1 k.c. podlega jednak ustaleniu indywidualnie z uwzględnieniem okoliczności sprawy. O stanie opóźnienia można mówić wówczas, gdy zobowiązany znał już wszystkie obiektywnie istniejące okoliczności pozwalające racjonalnie określić zasadność i wysokość zgłoszonego roszczenia z tytułu zachowku, co może nastąpić także przed datą wyrokowania.Nie zachodzi tym samym potrzeba wykładni przepisów prawa wskazanych we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., ani też wobec nie wykazana przez skarżącą kwalifikowanej postaci naruszenia tych przepisów, które musi mieć charakter oczywisty i rażący, przesłanka oczywistej zasadności skargi.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy w zakresie zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu.

Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. jw