Supreme Court dismissed cassation appeal for obvious legal error, finding plaintiff's argument insufficient to bypass preliminary review.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without substantive review, ordering the plaintiff to pay the defendant's procedural costs. The plaintiff argued for admission based on an obvious legal error, but the court found this argument merely restated the lower court's decision without new grounds. Consequently, the court determined the appeal failed the preliminary screening test required by the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it meets specific statutory criteria, including an obvious legal error visible without deep analysis; mere repetition of lower court findings does not satisfy the requirement for obvious error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 343/22 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z powództwa W. Ł. przeciwko P. (…) S.A. w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 marca 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 28 września 2020 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W. Ł. wniósł o zasądzenie od pozwanego P.(…) SA w W. kwoty 250 065,93 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 145 485,88 zł za opóźnienie od 14 lipca 2016 r. do dnia zapłaty oraz ustawowymi odsetkami od kwoty 104 580,05 zł za opóźnienie od 3 czerwca 2019 r. do dnia zapłaty.Wyrokiem z 5 września 2019 r. Sąd Okręgowy w G. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4 155,53 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od tej kwoty od 14 lipca 2016 r. do dnia zapłaty oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Wyrokiem z 28 września 2020 r.
Sąd Apelacyjny w (…) zmienił wyrok Sądu Okręgowego w punkcie II w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powoda dalszą kwotę 15 756,26 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od tej kwoty od 14 lipca 2016 r. do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałej części oraz oddalił apelację w pozostałym zakresie. W skardze kasacyjnej powód, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18, niepubl.). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.
Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100, z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07, niepubl.).Wymaganej w ramach badania przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. argumentacji nie stanowi samo postawienie zarzutu oczywistego naruszenia, a sformułowanie takiego zarzutu nie prowadzi jeszcze do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 99 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.