Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to substantiate the request for admission under Civil Procedure Code.

Sygn. akt I CSK 34/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 maja 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa R. H. - właściciela firmy "S.(...)" w R.

przeciwko S. B. - właścicielowi firmy Pośrednictwo we Współpracy Pomiędzy Firmami w

M. o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 września

2007 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda R. H. na rzecz pozwanego S. B.

kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 13 września 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od

wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Gospodarczego w R. z dnia 7 grudnia 2006 r., którym

oddalono powództwo R. H. przeciwko S. B. o zapłatę.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego powód R. H. wniósł skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna – obok oznaczenia zaskarżonego

orzeczenia wraz ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienia, wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem

zakresu żądanego uchylenia lub zmiany – powinna zawierać, jako jeden z elementów

konstrukcyjnych, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że brak okoliczności uzasadniających

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym

w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, zatem skarga kasacyjna dotknięta

tym brakiem podlega odrzuceniu a limine (uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 30

kwietnia 1938 r., C III 319/37, Zb. Urz. 1938, poz. 303 oraz postanowienia z dnia 4

lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147, z dnia 16 października 1997

r., II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59, z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00,

OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151, z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 15/05, niepubl. oraz z dnia

26 października 2005 r., III CSK 23/05, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno

odnosić się do przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 k.p.c., skarżący powinien

zatem wskazać jako okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie skargi do

rozpoznania, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i uzasadnić dlaczego

jest ono istotne, albo że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów i wskazać

które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego i na czym polegają związane z

tym poważne wątpliwości lub przedstawić rozbieżności występujące w orzecznictwie

sądów, albo że zachodzi nieważność postępowania lub że skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona, przy czym należy to wykazać (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z

dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, BSN 2001, nr 6, s. 11 lub z dnia 22 marca 2001 r., V CZ

131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156).

W skardze kasacyjnej w ramach wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania

skarżący stwierdził jedynie, że jest ona oczywiście uzasadniona. Brak natomiast

jakiegokolwiek wyjaśnienia, w czym skarżący upatruje tej oczywistości. Uzasadnienie

skargi zawiera jedynie uzasadnienie podstaw kasacyjnych, mimo że art. 398 4 § 1 pkt 2 i

3 k.p.c. wyraźnie odróżnia od siebie to wymaganie konstrukcyjne od potrzeby

zamieszczenia w skardze uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

W tej sytuacji uchybienia formalne w zakresie wymagań stawianych skardze

kasacyjnej w art. 3984 § 1 k.p.c. uzasadniają orzeczenie, jak w sentencji (art. 398 6 § 2

k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.

108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39820 k.p.c.