Legislator Case Law & Legislation
I CSK 3369/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding invalidity of single-judge panel due to expired COVID-19 law.

Case Number I CSK 3369/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal challenging the validity of a single-judge panel in a condominium dispute. The appellant argued that the single-judge composition was invalid under the COVID-19 emergency law, but the Court noted the law only applied to judgments rendered after its enactment in 2023. Consequently, the 2022 judgment remained valid, and the appeal was rejected without merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19; Art. 398 § 1 i 2 k.p.c.: The emergency provision establishing single-judge panels expired before the contested judgment, rendering the procedural composition valid and the cassation appeal inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal single judge panel validity COVID-19 emergency law procedural invalidity condominium dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Art. 398 § 1 i 2 k.p.c.
Zważywszy, że zaskarżony wyrok został wydany w 2022 r., nie istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności postępowania na tej podstawie.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw.
§ 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.[SOP][ał] ‎
art. 98 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 3369/23 POSTANOWIENIE 14 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 14 lutego 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa J. K. ‎przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości „O.” przy ul. […] w W. o uchylenie uchwał,‎na skutek skargi kasacyjnej J. K. ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 25 sierpnia 2022 r., I ACa 959/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 7 500 (siedem tysięcy pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia powodowi do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Powód J. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 25 sierpnia 2022 r., wydanego w sprawie przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości O. przy ulicy […], w W. o uchylenie uchwał.Powód uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nieważnością postępowania przed Sądem II instancji, wynikająca z rozpoznania sprawy w składzie jednego sędziego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W sprawie nie wystąpiła nieważność postępowania.Jednoosobowy skład sądu został wyznaczony na podstawie art. 15 zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

Wprowadzenie tego przepisu Sąd Najwyższy uznał wprawdzie za środek nieproporcjonalny do celu, którym jest zapewnienie ochrony zdrowia w uchwale z 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22, jednak uchwała ta znajduje zastosowanie tylko w odniesieniu do orzeczeń, które zapadły po dacie jej wydania. Zważywszy, że zaskarżony wyrok został wydany w 2022 r., nie istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności postępowania na tej podstawie.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.[SOP][ał] ‎