Legislator Case Law & Legislation
I CSK 332/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious error or significant legal issue under Polish Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 332/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, ruling that the lower court's decision did not warrant review. The appellant argued the appeal was obviously justified because the second-instance court failed to address all appeal complaints, violating procedural rules. However, the court found no obvious defect in the judgment and determined the appellant's proposed legal issue was too concrete rather than abstract.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws creating reasonable doubts, or involves a procedural defect; an appeal is rejected if the alleged error is not obvious or the legal question is not abstract.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious error standard significant legal issue procedural defect review abstract legal question

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Nie można jej udzielić abstrakcyjnie.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 379 § 1 k.p.c.
art. 382 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Nie można jej udzielić abstrakcyjnie.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.
art. 3984 § 2 k.p.c
Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.Powód wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z tego, że zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza przepisy postępowania, tj.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 332/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa M. spółki z o.o. z siedzibą w W. ‎przeciwko R. L. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...)‎z dnia 7 sierpnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…), ‎odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących powabne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Powód wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z tego, że zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza przepisy postępowania, tj. art. 379 § 1 i 382 k.p.c., ponieważ Sąd II instancji nie rozpoznał wszystkich zarzutów podniesionych przez powoda w apelacji.Skonfrontowanie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z motywami zaskarżonego wyroku nie pozwala stwierdzić, żeby spełnione zostały przesłanki, na które powołuje się skarżący.

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wiąże się z ewidentną i widoczną już na pierwszy rzut oka wadliwością zaskarżonego orzeczenia, której stwierdzenie nie wymaga prowadzenia bardziej złożonych rozumowań (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, nie publ. oraz z 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, BSN 2003, nr 5, poz. 8). W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie uzasadniono tego rodzaju wadliwości zaskarżonego orzeczenia ani tego rodzaju wadliwości postępowania przeprowadzonego przed Sądem II instancji.

Wprawdzie powód powołuje się na postanowienie Sądu Najwyższego z 5 czerwca 2002 r., II CKN 748/00 (niepubl.), w którym wyrażony został pogląd, że brak merytorycznego stanowiska sądu II instancji w odniesieniu do większości zgłoszonych w apelacji zarzutów jest takim naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w tej sytuacji zaskarżone orzeczenie stwarza jedynie pozory przeprowadzenia kontroli instancyjnej przez ten sąd. Nie można jednak zgodzić się ze stanowiskiem forsowanym przez skarżącego, że w niniejszej sprawie ma miejsce taka sytuacja, jak rozważona w zacytowanym orzeczeniu Sądu Najwyższego.

W zaskarżonym wyroku z 7 sierpnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w (…) odniósł się do przebiegu postępowania dowodowego przed Sądem I instancji i do jego wyników (s. 11 uzasadnienia i następne).Jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powód powołał także występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które sformułował jako problem „możliwości stwierdzenia, że doszło do naruszenia zasad należytej staranności poprzez nieprzedstawienie w sposób jasny kontrahentowi podmiotu będącego stroną umowy w sytuacji, w której wykonawca został za zgodą kontrahenta dopuszczony do wykonywania umowy i spełnił wszelkie zobowiązania wynikające z umowy z całkowitym poszanowaniem wzorcu staranności podmiotu zajmującego się usługami remontowymi".W odniesieniu do tej przesłanki podkreślić należy, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga przedstawienia problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436).

Powód nie przedstawił zaś zagadnienia o charakterze ogólnym i abstrakcyjnym, gdyż pytanie zacytowane wyżej nie ma takiego charakteru. Wiąże się ono co najwyżej z potrzebą ustalenia, z kim pozwana zawarła umowę o remont budynku i czy stroną tej umowy była poza nią powodowa spółka, czy też raczej osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, będąca zarazem jedynym wspólnikiem i prezesem powodowej spółki. Odpowiedzi na pytanie, jakie podmioty zawarły umowę o określonej treści należy poszukiwać w ustalonych okolicznościach konkretnego przypadku.

Nie można jej udzielić abstrakcyjnie.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. jw