Legislator Case Law & Legislation
I CSK 33/21 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove legal issues requiring interpretation or precedent divergence.

Case Number I CSK 33/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the tenant's cassation appeal against the city's eviction order, ruling that the required legal prerequisites were not met. The appellant cited specific civil code articles regarding tenant obligations but failed to demonstrate that these provisions raised serious interpretative doubts or caused divergent judicial practice. Consequently, the court determined that the appeal lacked the necessary public interest grounds for extraordinary review under the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant proves the existence of a new legal issue requiring interpretation or demonstrates divergent judicial practice, providing specific arguments rather than merely stating the legal questions.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility legal issue interpretation divergent judicial practice Code of Civil Procedure public interest requirement tenant obligations eviction proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1, 39821 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 226 k.c
Skarżący wskazał, że w sprawie występuje potrzeba wykładni art. 226 k.c.
art. 230 k.c
w związku z przepisem art. 230 k.c., art.
art. 676 k.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 33/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa M. I. i D. I.‎przeciwko Miastu W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 13 maja 2020 r., sygn. akt V ACa [...], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu - w interesie publicznym - ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powód Miasto W. wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 13 maja 2020 r. w sprawie V ACa [...].Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Skarżący wskazał, że w sprawie występuje potrzeba wykładni art. 226 k.c. w związku z przepisem art. 230 k.c., art. 676 k.c. a także art. 16 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 1998 r. poz. 78, ze zm.).

Ponadto skarżący uznał, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne dotyczące nakładów, obowiązków najemcy związanych z opróżnieniem lokalu oraz zwrotu nakładów.Wobec powołanych podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania trzeba uwzględnić utrwalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że jeżeli skarżący, jako okoliczność uzasadniającą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien nie tylko to zagadnienie przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, a także przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, ale ponadto wykazać, że jest to zagadnienie nowe, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, nie publ.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, nie publ.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, nie publ.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, nie publ.; z dnia 28 czerwca 2008 r., III CSK 99/08, nie publ.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, nie publ.).Skarżący ograniczył się do sformułowania zagadnień prawnych, które w jego ocenie występują w sprawie.

Nie wskazał żadnych argumentów mogących prowadzić do rozbieżnych ocen a także nie wyjaśnił jakie znaczenie dla praktyki sądowej może mieć odpowiedź na postawione pytania.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ., z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, nie publ., z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, nie publ, z dnia 23 maja 2018 r., I CSK 31/18, nie publ.).W ocenie Sądu Najwyższego nie zostały również spełnione przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej z tej przyczyny albowiem tak jak w wypadku zagadnień prawnych skarżący poza wskazaniem potrzeby wykładni przepisów, nie wyjaśnił w odrębnym w wywodzie na czym polegają wątpliwości dotyczące wykładni lub zastosowania przepisów wymienionych w skardze kasacyjnej.

Nie wykazał aby w tym zakresie występowały w orzecznictwie rozbieżności.Konkludując, w sprawie nie zachodzą wskazane przez skarżącego przesłanki opisane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1, 39821 k.p.c. jw