Legislator Case Law & Legislation
I CSK 33/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding co-ownership division due to lack of legal issues.

Case Number I CSK 33/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by J. G. against the lower court's decision on co-ownership and asset division. The appellant argued that the proceedings were invalid due to the inability of participant E. G. to defend herself and improper representation of the claimant A. G., but the court found no such defects occurred. The court ruled that the appeal did not raise significant legal issues or require interpretation of the Civil Procedure Code, thus failing to meet the statutory criteria for acceptance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if it does not present a significant legal issue, create serious doubts in legal interpretation, or reveal procedural invalidity.

Keywords

AI generated
cassation appeal co-ownership division procedural invalidity Civil Procedure Code legal interpretation Supreme Court dismissed appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Analiza podstaw skargi kasacyjnej nie uzasadnia także twierdzenia, że jest ona w sposób oczywisty uzasadniona, gdyż zmierza ona przede wszystkim do podważenia wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych w sprawie (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Art. 520 § 1 k.p.c.
a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 1 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
13 § 2, art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 382 k.p.c
Skarżący opiera wniosek o przyjęcie na zachodzącej nieważności postępowania oraz potrzebie wykładni art. 382 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
Analiza podstaw skargi kasacyjnej nie uzasadnia także twierdzenia, że jest ona w sposób oczywisty uzasadniona, gdyż zmierza ona przede wszystkim do podważenia wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych w sprawie (art. 39813 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 33/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku A. G.‎przy uczestnictwie E. G. i J. G.‎o zniesienie współwłasności, dział spadku i podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania J. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt V Ca 2785/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎ustala, że wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swoim udziałem w tym postępowaniu.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie na zachodzącej nieważności postępowania oraz potrzebie wykładni art. 382 k.p.c. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić.

Nie sposób mówić o nieważności postępowania, której skarżący upatruje w pozbawieniu możliwości obrony uczestniczki E. G. oraz niewłaściwej reprezentacji wnioskodawczyni A. G.. Abstrahując od faktu, że skarżący podnosi nieważność postępowania wskazując na pozbawienie możności obrony i niewłaściwą reprezentację u innych uczestników, a nie po jego stronie, to nie sposób mówić o tym, że do uchybień tych w rzeczywistości doszło. Po pierwsze wskazane w skardze okoliczności dotyczą w znaczącej części okoliczności z postępowania przed Sądem pierwszej instancji podczas, gdy Sąd Najwyższy kontroluje przede wszystkim postępowanie drugoinstancyjne.

Po drugie zaś, zarówno E. G., jak i A. G. dokonywały czynności w postępowaniu osobiście już po zdarzeniach, na które wskazuje skarżący i zaakceptowały czynności dokonywane wcześniej. Analiza podstaw skargi kasacyjnej nie uzasadnia także twierdzenia, że jest ona w sposób oczywisty uzasadniona, gdyż zmierza ona przede wszystkim do podważenia wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych w sprawie (art. 39813 § 2 k.p.c.). Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 1 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n