CPC appeal dismissed; expert opinion admissibility is discretionary, not mandatory, without special circumstances.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against the appellate court's refusal to admit an ex officio expert opinion. The appellant argued that the lower court erred by not ordering this evidence regarding the property's value, but the court found no clear violation. Since the Civil Procedure Code grants courts discretion rather than a duty to admit unrequested evidence, the appeal lacked the necessary legal grounds for admission.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 232 § 2 k.p.c.: The court's duty to admit evidence ex officio is discretionary, not mandatory, absent special circumstances justifying such action.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 32/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa J. O. przeciwko I. R.o wydanie rzeczy, zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt VI ACa 1480/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie żadna z tych przesłanek nie zachodzi.Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na oczywistej zasadności skargi wynikającej z niedopuszczenia przez Sąd drugiej instancji dowodu z urzędu w postaci opinii biegłego.
Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Skarżący upatruje uchybienia Sądu drugiej instancji w braku dopuszczenia przez ten Sąd z urzędu dowodu z opinii biegłego co do wartości rzeczy stanowiących podstawę powództwa o wydanie lub odszkodowanie. Nie sposób jednak w tym przypadku mówić o oczywistej zasadności skargi, skoro kodeks postępowania cywilnego przewiduje jedynie dyskrecjonalne uprawnienie, a nie obowiązek sądu dopuszczenia dowodu niewskazanego przez strony (art. 232 zd. 2 k.p.c.). Wykazanie, że Sąd drugiej instancji popełnił tu uchybienie wymagałoby wyraźnego i umotywowanego wywodu, że zachodziły szczególne okoliczności uzasadniające działanie sądu ex officio.
Brak jednak takiej argumentacji w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).