Legislator Case Law & Legislation
I CSK 316/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit under Art. 3989 § 1 k.p.c.

Case Number I CSK 316/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal, ruling that it lacked the required statutory grounds for acceptance. The appellant argued that the lower court violated procedural rules regarding the validity of company transformation and the standing to sue for declaration of rights. The court held that the appeal did not demonstrate an obvious violation of law or basic legal principles, as the lower court correctly assessed the lack of legal interest and factual basis for the claims.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if it is obviously meritorious, requiring a clear violation of law or basic legal principles evident without detailed case analysis.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious merit legal interest company transformation procedural law Supreme Court dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W art. 3989 § 1 k.p.c. ustawodawca zawarł zamknięty katalog przesłanek, na podstawie których Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 386 § 4 k.p.c.
Skarżący domagał się przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. upatrującej jej oczywistej zasadności w naruszeniu przez sąd przepisów art.
Art. 382 k.p.c.
upatrującej jej oczywistej zasadności w naruszeniu przez sąd przepisów art. 382 k.p.c., art.
Art. 378 § 1 k.p.c.
382 k.p.c., art. 378 § 1 w zw.
Art. 3271 § 1 pkt 1 k.p.c.
z art. 3271 § 1 pkt 1 k.p.c. i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
i art. 391 § 1 k.p.c., art.
Art. 189 k.p.c.
391 § 1 k.p.c., art. 189 k.p.c. Pozwani wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej i orzeczenie o kosztach postępowania.
Art. 39813 § 3 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Skarżący domagał się przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 386 § 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
post. SN z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18
post. SN z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17).
post. SN z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17
post. SN z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17
postanowienia Sądu Najwyższego z 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14
postanowienia Sądu Najwyższego z 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14, z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z 6 listopada 2018 r., II CNP 18/18, postanowienie Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2019 r., II CNP 47/18).[SOP][ms] ‎
postanowienia Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01
postanowienia Sądu Najwyższego z 6 listopada 2018 r., II CNP 18/18
postanowienie Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2019 r., II CNP 47/18
postanowienia Sądu Najwyższego z 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14, z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z 6 listopada 2018 r., II CNP 18/18, postanowienie Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2019 r., II CNP 47/18).[SOP][ms] ‎
I CSK 475/18
Supreme Court dismisses appeal for non-obviousness of error regarding evidence and civil code application.
IV CSK 506/17
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interest and failure to prove obvious legal violation.
IV CSK 529/17
Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal error prima facie under Polish Civil Procedure Code.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 316/23 POSTANOWIENIE 26 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk na posiedzeniu niejawnym 26 marca 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa W. G.‎przeciwko W. G., A. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowo-akcyjnej w B., L. G., B. G. i B. D.‎o ustalenie,‎na skutek skargi kasacyjnej W. G.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu‎z 31 maja 2022 r., I AGa 223/20, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. oddala wniosek pozwanych o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 31 maja 2022 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu i orzekł o kosztach postępowania. Powód wywiódł skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia zaskarżając je w części oddalającej apelację od roszczenia o ustalenie nieważności, ew. nieistnienia uchwały z 15 kwietnia 1998 r. o przekształceniu spółki cywilnej A. s.c. zawartej między stronami w spółkę jawną, ustalenie nieważności, ew. nieistnienia uchwały z 2012 r. o przekształceniu tejże spółki jawnej w spółkę komandytowo-akcyjną A. sp. z o.o. sp. k.-a. oraz o ustalenie, że pozwani nie rozliczyli się z powodem w związku z rozwiązaniem spółki cywilnej.

Skarżący domagał się przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. upatrującej jej oczywistej zasadności w naruszeniu przez sąd przepisów art. 382 k.p.c., art. 378 § 1 w zw. z art. 3271 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c., art. 189 k.p.c. Pozwani wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej i orzeczenie o kosztach postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W art. 3989 § 1 k.p.c. ustawodawca zawarł zamknięty katalog przesłanek, na podstawie których Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania.

Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do zagwarantowania, że jako nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, skarga kasacyjna będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne. Ograniczenie przesłanek do czterech ma zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie.Skarżący nie zdołał wykazać, że skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Sądu Najwyższego przesłanka ta jest spełniona, jeśli zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów lub podstawowych prawa możliwym do dostrzeżenia bez konieczności prowadzenia szczegółowej analizy sprawy.

Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tej przesłance ma obowiązek wykazać, że skarżone orzeczenie jest sprzeczne z podstawowymi zasadami lub przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny (zob. m.in. post. SN z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17). Argumenty podnoszone przez skarżącego prowadzą natomiast do wniosku, że prowadzi on jedynie bezzasadną polemikę ze stanowiskiem sądu wyrażonym w zaskarżonym orzeczeniu i stara się w ramach skargi kasacyjnej w sposób nieuprawniony kwestionować ustalenia faktyczne poczynione przez sądy powszechne, którymi Sąd Najwyższy, wobec dyspozycji art. 39813 § 3 k.p.c., pozostaje związany.

Sąd Apelacyjny w swoich rozważaniach precyzyjnie i poprawnie wyjaśnił powody, dla których roszczenia dochodzone przez powoda uznał za bezzasadne. Przede wszystkim Sąd drugiej instancji trafnie stwierdził, że skarżący nie zdołał wykazać w sprawie interesu prawnego w uzyskaniu rozstrzygnięcia na podstawie art. 189 k.p.c. Wbrew twierdzeniom skarżącego, dochodzone przez niego roszczenia oraz prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy, w żadnej mierze nie przystają do stanów faktycznych tzw. spraw frankowych, dlatego też poglądy wyrażane na gruncie wskazanych postępowań, nie mogą przemawiać za możliwością uwzględnienia roszczenia powoda o ustalenie w przedmiotowej sprawie.

Sąd Apelacyjny trafnie zauważył, że w sytuacji, gdy powodowi przysługuje dalej idące powództwo o świadczenie, to co do zasady nie ma on interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o ustalenie stosunku prawnego lub prawa. Taka wykładnia art. 189 k.p.c. jest prawidłowa i zgodna z dominującymi poglądami judykatury, nie można zatem przyjąć, że Sąd naruszył wskazany przepis w sposób oczywisty, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Powód nie zdołał także wykazać oczywistej, w rozumieniu powyższego przepisu, zasadności skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie przez sąd powszechny pozostałych wskazywanych w skardze przepisów prawa procesowego.

Skarżący w istocie bowiem przedstawia jedynie subiektywną, korzystaną dla siebie ocenę stanu faktycznego sprawy, nie dostrzegając przy tym, że sąd jest uprawniony do czynienia ustaleń faktycznych na podstawie wszelkich zgromadzonych w sprawie dowodów i zaoferowanych przez strony twierdzeń, jeśli ich wiarygodności nie budzi wątpliwości, co prawidłowo uczyniono w przedmiotowej sprawie. Fakt, że skarżący oczekiwał innego rozstrzygnięcia przedstawionego sądowi do rozpoznania sporu nie może stanowić podstawy do uznania, że rozstrzygnięcie sądu jest nieprawidłowe, a tym bardziej, że narusza przepisy prawa w sposób oczywisty.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania skargowego na rzecz strony powodowej oddalono, mając na względzie, że w odpowiedzi na skargę nie dostrzeżono argumentów uzasadniających odmowę przyjęcie jej do rozpoznania i nie sformułowano stosowanego żądania, ograniczając się do wniosku o oddalenie skargi (zob.m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14, z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z 6 listopada 2018 r., II CNP 18/18, postanowienie Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2019 r., II CNP 47/18).[SOP][ms] ‎