Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error prima facie evident.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a housing cooperative's resolution regarding property assets. The appellant argued that specific articles of the Housing Cooperatives Act created an obvious legal error, but the court found no prima facie violation of material or procedural law. Consequently, the appeal was rejected as it failed to meet the threshold for obvious justification required under Article 3989 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error prima facie evident, requiring more than a mere citation of statutory provisions without proof of a clearly erroneous judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I CSK 3124/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa H. K.przeciwko […] Spółdzielni Mieszkaniowej w B.o ustalenie nieważności uchwały,na posiedzeniu niejawnym 9 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,na skutek skargi kasacyjnej powodaod wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz 2 grudnia 2021 r., sygn. akt V ACa 456/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 257,00 (dwieście pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżący wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, „albowiem dyspozycja łącznie czytanych art. 6 ust. 1, art. 4 ust 41, art. 6 ust. 3 oraz art. 4 ust. 63 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych wydaje się prowadzić do jasnych wniosków.”.
Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się rażącego naruszenia powołanych przepisów, widocznego prima facie. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa. Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Należy zauważyć, że z ustaleń Sądu wynika, że twierdzenia powoda, iż z przesuniętych środków w kwocie 618.000 zł mogły korzystać wszystkie nieruchomości wchodzące do zasobów Spółdzielni nie ma pokrycia w treści podjętych uchwał oraz przedstawionych w sprawie dokumentach księgowych.
Sąd uznał, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującym w dniu jej podjęcia stanem faktycznym i prawnym.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). ał