Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously justified, citing established case law on material law violations.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for review, ruling it was not obviously justified under the relevant procedural code. The appellant argued for a violation of material laws regarding agricultural land and credit terms, but the court found the lower courts correctly applied civil code concepts based on the contract's silence on specific issues. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the cassation proceedings costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 553 k.c.; A cassation appeal is obviously justified only if the contested judgment is unquestionably contradictory to fundamental legal provisions or results from a clearly erroneous legal interpretation without need for deeper analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 312/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwaprzeciwko S. S.A. w P.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ta regulacja przesądza, że orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny przyczyn określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., gdyż tylko one i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw.
„przedsądu” i decydują o jego wyniku. Jednocześnie przypomnieć należy, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wskazując, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na naruszenie prawa materialnego, tj. art. 553 k.c., art. 195 k.c. i art. 5 ust. 2 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 lipca 2008 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej nie pozwala przyjąć, by była ona - w powyższym rozumieniu - oczywiście uzasadniona. W umowie z dnia 1 czerwca 2007 r. strony wskazały w § 13 ust. 1 pkt 1, że w sprawach nieuregulowanych umową stosuje się przepisy kodeksu cywilnego, co skłoniło sądy orzekające do zastosowania pojęć: własności, gospodarstwa rolnego oraz gruntu rolnego z kodeksu cywilnego. Nie można było też pominąć, że zasady udzielania przez skarżącego kredytów, ustalone umownie z powodem, były obwarowane licznymi ograniczeniami i wskazaniami powoda, w tym dotyczącymi powierzchni gruntów kredytobiorców i nie było dostatecznych podstaw do przyjęcia, że skarżący był upragniony do ich ignorowania.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj.: Dz.U. z 2018 r., poz. 265). ke