Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 31/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on lease contract clause validity, finding no legal issue requiring interpretation.

Case Number I CSK 31/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the tenant against the landlord's company. The tenant argued that a contractual clause waiving their costs for the leased premises was invalid, but the court found the entire agreement contextually supported this waiver as a reduction in rent. Consequently, the court determined no significant legal issue existed to warrant further review and dismissed the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists or there is a need for interpretation of legal provisions raising serious doubts or causing inconsistencies in case law.

Keywords

AI generated
cassation appeal lease contract waiver of costs validity of clause significant legal issue interpretation of law Supreme Court

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. postanowił odstąpić od obciążenia skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
VI ACa 1512/13
Tenant appeal dismissed; court upheld lease adaptation clause and denied cost reimbursement.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 31/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa J. M. ‎przeciwko P. Spółce z o.o. w W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt VI ACa 1512/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego ‎na rzecz strony pozwanej.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie żadna z tych przesłanek nie zachodzi. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na oczywistej jej zasadności. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić.

Jak wynika z podstaw kasacyjnych dotyczących wyłącznie naruszenia prawa materialnego, skarżąca zmierza do wykazania, że Sądy meriti błędnie uznały, iż postanowienie umowne dotyczące zrzeczenia się przez skarżącą nakładów poczynionych przez nią na lokal będący przedmiotem najmu nie wiąże stron. Stwierdzenie takie nie może być jednak uznane za oczywiście zasadne, gdyż - jak trafnie uznał Sąd drugiej instancji - całokształt treści umowy prowadzi do wniosku, że zrzeczenie się tego roszczenia wynikało z obniżenia należnego stronie przeciwnej czynszu z tytułu najmu przez okres 36 miesięcy.

Wskazane zastrzeżenie umowne nie może więc być uznane za prima facie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, skoro znajdowało swój ekwiwalent w pozostałych postanowieniach umownych. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. postanowił odstąpić od obciążenia skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.