Legislator Case Law & Legislation
I CSK 3098/24 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit under Civil Procedure Code Article 3989.

Case Number I CSK 3098/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment in a debt recovery case. The plaintiff argued that the lower court incorrectly interpreted Civil Code Article 445, claiming the appeal was obviously meritorious. The court rejected this, ruling that the plaintiff failed to demonstrate the obviousness of the legal error prima facie, as the arguments merely contested the lower court's interpretation without establishing a clear violation. Consequently, the appeal was not admitted for substantive review, and the plaintiff was ordered to pay the defendant's litigation costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court admits a cassation appeal only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts, involves procedural invalidity, or is obviously meritorious; mere disagreement with a lower court's interpretation does not constitute obvious merit.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious merit standard Civil Procedure Code prima facie legal error litigation costs allocation legal interpretation dispute supreme court review scope

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie ‎art.
art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie ‎art. 98 § 1 i § 11 k.p.c.
art. 98 § 11 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie ‎art. 98 § 1 i § 11 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1, art.
art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c., ‎z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw.
art. 445 § 1 k.c.
W ocenie powódki Sąd Apelacyjny naruszył bowiem przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 445 § 1 k.c., dokonując ich wadliwej wykładni.Przewidziana w art.
art. 3989 § 1 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Cited Case Law

AI generated
postanowienia SN: z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02
postanowienia SN: z 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05
postanowienia SN: z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06
I ACa 1515/23
w W.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej M.G.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie‎z 7 marca 2024 r., I ACa 1515/23, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 3098/24 POSTANOWIENIE 6 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 6 marca 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M.G.‎przeciwko P. w W.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej M.G.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie‎z 7 marca 2024 r., I ACa 1515/23, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powódki na rzecz pozwanego 5400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 7 marca 2024 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie zmienił częściowo zaskarżony wyrok i oddalił apelację powódki w pozostałym zakresie w sprawie ‎z powództwa M.G. przeciwko P. w W. o zapłatę.Powódka wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła wyrok Sądu drugiej instancji w części oraz wniosła o uchylenie tego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Pozwany wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony ‎– co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych ‎w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano oczywistą zasadność skargi. W ocenie powódki Sąd Apelacyjny naruszył bowiem przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 445 § 1 k.c., dokonując ich wadliwej wykładni.Przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi.

W wypadku, gdy strona skarżąca twierdzi, że jej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentacje prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie. Powinna w związku z tym wykazać kwalifikowaną postać naruszenia prawa materialnego i procesowego, polegającą na jego oczywistości prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. postanowienia ‎SN: z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02; z 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05; ‎z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06).

W analizowanej skardze kasacyjnej nie wykazano tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Podniesione zarzuty stanowią jedynie polemikę z wykładnią przepisów prawa dokonaną przez sąd. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie ‎art. 98 § 1 i § 11 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., ‎z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. z 2023 r., poz. 1935). ag[r.g.]‎