Cassation appeal dismissed for lack of significant legal issue under Art. 3989 § 1 CPC.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the appellant's cassation appeal for examination, ruling that no significant legal issue existed. The appellant argued that the lower court violated procedural rules and misinterpreted the Civil Code, but the court found these claims insufficient to meet the statutory threshold for cassation review. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the cassation proceedings costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will admit a cassation appeal only if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appeal is obviously justified.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 307/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa "A." Spółki z o.o. w W.przeciwko Skarbowi Państwa - Jednostce Wojskowej […] w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 30 października 2014 r., sygn. akt VI ACa 1699/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona powodowa uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania koniecznością rozpatrzenia ogólnikowo określonego naruszenia przez Sąd drugiej instancji przepisów prawa procesowego, zwłaszcza art. 233 § 1, art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c., oraz błędną wykładnią art. 484 § 2 k.c. Tak ujęty wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia w sposób oczywisty żadnego z przytoczonych wyżej wymagań art. 3989 § 1 k.p.c. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz.
U. 2013.490).