Cassation appeal dismissed for lack of important legal issues and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court judgment regarding a deposit dispute. The appellant failed to demonstrate that the appealed issues constituted 'important' legal questions under Article 3989 § 1(1) of the Civil Procedure Code and did not prove the appeal had obvious merit. Consequently, the court refused to admit the appeal for consideration and ordered the appellant to pay the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate that the case involves important legal issues or if the appeal lacks obvious merit, as mere assertion of obviousness without specific arguments does not satisfy statutory requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 306/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. […] S.A. w Z.przeciwko J. P. i D. P.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanych kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a strona skarżąca nie przedstawiła argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie – będące przedmiotem wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego – mogą być uznane za zagadnienia „istotne” w rozumieniu tego przepisu (v. uchwała SN z dnia 8 marca 2007 r., III CZP 3/07, OSNC 2008/2/15).Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do utraty przez co najmniej jedną stronę woli zawarcia umowy przyrzeczonej i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Ocena przedawnienia roszczenia o zwrot zadatku wymaga uprzednio powstania tego roszczenia, a to wymaga z kolei skorzystania z umownego prawa odstąpienia od umowy przedwstępnej.
W razie nie odstąpienia strony uprawnionej od tej umowy, służy jej jedynie prawo żądania odszkodowania na zasadach ogólnych (wyrok SN z dnia 14 grudnia 2011 r., I CSK 149/11, niepubl.). Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490). aw