Legislator Case Law & Legislation
I CSK 300/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for acquisition of ownership by prescription due to lack of admissibility grounds.

Case Number I CSK 300/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by E.K. against the lower court's ruling on the acquisition of property ownership through prescription. The applicant argued for the admissibility of the appeal based on significant legal issues and obvious legal violations, but the court found these arguments insufficient. The decision was based on the requirement that cassation appeals must meet strict admissibility criteria under the Civil Procedure Code, which the applicant failed to satisfy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; The Supreme Court may only accept a cassation appeal if it meets specific admissibility criteria, such as presenting a significant legal issue or an obvious legal violation, rather than conducting a substantive review of the case merits.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility prescription acquisition ownership significant legal issue obvious legal violation Civil Procedure Code preliminary screening property law dispute

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
Okoliczności sprawy nie wskazują także na występowanie innych przesłanek przedsądu (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek Prokuratorii Generalnej zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek Prokuratorii Generalnej zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
art. 39821 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c. oraz § 5 pkt 1 w zw.
§ 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
oraz § 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3983 § 3 k.p.c
W uzasadnieniu wniosku skarżąca w sposób wyraźny zmierza do zakwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej w toku instancji, co nie może odnieść skutku na etapie postępowania kasacyjnego (art. 3983 § 3 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W świetle tego ustalenia kwestia ewentualnego zawieszenia biegu zasiedzenia nieruchomości wskutek działań wojennych także była bez znaczenia.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/2013
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/2013, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01
in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz.
postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02
100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz.
postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00
postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz.
postanowienie SN z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
postanowienie SN z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I CZ 64/08
Ponadto, skarżąca powinna zawrzeć we wniosku wyodrębniony wywód prawny wskazujący w czym wyraża się „oczywistość” naruszenia prawa (postanowienie SN z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I CZ 64/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn.
postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 37/08
akt I CZ 64/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 37/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 19 grudnia 2001 r., sygn.
postanowienie SN z dnia 19 grudnia 2001 r., sygn. akt IV CZ 200/01
akt II UK 37/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 19 grudnia 2001 r., sygn. akt IV CZ 200/01, nie publ.).
postanowienie SN z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12
postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2011 r., V CSK 113/11
Mimo bowiem nawet oczywistego naruszenia prawa, orzeczenie może być prawidłowe (postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2011 r., V CSK 113/11, nie publ.).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2013 r., I UK 291/13
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2008 r., III CSK 64/08

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 300/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku E.K. ‎przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta m. W., Miasta W. i A. B.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni i uczestniczki postępowania A. B.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎zasądza od wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Pełnomocnik wnioskodawczyni E.K. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 grudnia 2015 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Przez istotne zagadnienie prawne rozumie się problem o charakterze prawnym powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter nowy i rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozstrzygnięcie stwarza realne i poważne trudności, a którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/2013, nie publ.).

Jeżeli w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołuje się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, powinien to zagadnienie precyzyjnie sformułować i wskazać argumenty, które prowadzą do rozbieżnych ocen (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r. II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11). Sformułowane w skardze pytanie nie spełnia wymagań stawianych zagadnieniom prawnym. W uzasadnieniu wniosku skarżąca w sposób wyraźny zmierza do zakwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej w toku instancji, co nie może odnieść skutku na etapie postępowania kasacyjnego (art. 3983 § 3 k.p.c.).

W toku instancji nie wykazano, że spadkodawcy H.K. posiadali przedmiotową nieruchomość i użytkowali ją rolniczo przed 1946 r. W konsekwencji nie było podstaw do zaliczenia okresu posiadania nieruchomości przez spadkodawców do okresu zasiedzenia przez spadkodawczynię. W świetle tego ustalenia kwestia ewentualnego zawieszenia biegu zasiedzenia nieruchomości wskutek działań wojennych także była bez znaczenia.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por. m. in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej należy wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego wyroku uchybienia w zakresie stosowania prawa miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom, były więc dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika (por. m.in. postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, postanowienie SN z dnia z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz.156). Ponadto, skarżąca powinna zawrzeć we wniosku wyodrębniony wywód prawny wskazujący w czym wyraża się „oczywistość” naruszenia prawa (postanowienie SN z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I CZ 64/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 37/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 19 grudnia 2001 r., sygn. akt IV CZ 200/01, nie publ.).

Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonych przepisów prawa nie jest wystarczający, gdyż nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. orzecznictwo przytoczone w motywach postanowienia Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, Lex nr 1232793). Mimo bowiem nawet oczywistego naruszenia prawa, orzeczenie może być prawidłowe (postanowienie SN z dnia 7 grudnia 2011 r., V CSK 113/11, nie publ.). Skarżąca nie wykazała, że Sąd drugiej instancji dopuścił się oczywistego naruszenia prawa w powyższym rozumieniu oraz że zaskarżone postanowienie jest oczywiście wadliwe.

Ubocznie należy wskazać, że te same okoliczności nie mogą być podnoszone w celu wykazania przesłanek z art. art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. oraz art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., ponieważ pozostają one w relacji wzajemnego wykluczania. Ten sam problem nie może stanowić podstawy do wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego i jednocześnie nosić znamion oczywistej zasadności (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 listopada 2013 r., I UK 291/13, nie publ.; z dnia 25 kwietnia 2008 r., III CSK 64/08, nie publ.).W konkluzji należy stwierdzić, że powołane we wniosku przesłanki nie zostały wykazane.

Okoliczności sprawy nie wskazują także na występowanie innych przesłanek przedsądu (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek Prokuratorii Generalnej zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. oraz § 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). jw