Legislator Case Law & Legislation
I CSK 299/25 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as legal issues raised do not concern the case's resolution.

Case Number I CSK 299/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by M. M. and M. M. against the lower court's boundary determination. The appellants argued that unresolved legal questions regarding adverse possession should have been examined, but the court found no such claim was actually raised during the proceedings. Consequently, the court determined the appealed issues were irrelevant to the case's outcome and dismissed the appeal under Article 3989 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal must raise a significant legal issue unresolved by precedent that is essential to the case's resolution; questioning factual findings or raising irrelevant legal questions constitutes inadmissible grounds for appeal.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility criteria legal issue significance factual findings boundary determination adverse possession Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Mariusz Załucki[SOP] ‎
art. 3983 § 3 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 299/25 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku M. M. i M. M.1‎z udziałem J. R. i J. R.1‎o rozgraniczenie,‎na skutek skargi kasacyjnej M. M. i M. M.1‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach‎z 22 sierpnia 2024 r., II Ca 527/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek uczestników o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawcy M. M. i M. M.1 wywiedli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z 22 sierpnia 2024 r., wydanego w sprawie z udziałem J. R. i J. R.1 o rozgraniczenie.Skarżący uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie kilku szczegółowych zagadnień prawnych – wszystkich związanych z możliwością rozpoznania przez Sąd Apelacyjny zarzutu zasiedzenia części rozgraniczanych nieruchomości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa.

Jego wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 26.10.2023 r., I CSK 76/23; z 20.10.2023 r., I CSK 1374/23; z 3.10.2023 r., I CSK 2591/23; z 15.09.2023 r., I CSK 4360/22; z 18.08.2023 r., I CSK 4091/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 13.07.2023 r., I CSK 2570/22; z 30.05.2023 r., I CSK 5362/22; z 24.04.2023 r., I CSK 5428/22).Rozstrzygnięcie zagadnień przytoczonych przez skarżących nie miałoby znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ w sprawie w ogóle nie doszło do podniesienia zarzutu zasiedzenia.

Wątpliwości dotyczyły jedynie tego, czy możliwe było ustalenie granic posiadania sąsiadujących nieruchomości według stanu prawnego, czy też konieczne było orzeczenie według stanu ostatniego spokojnego posiadania. Opinie biegłych różniły się w tym zakresie, zaś kwestia ewentualnego zasiedzenia przygranicznego pasa gruntu mogłaby wystąpić jedynie wówczas, gdyby sąd wydający zaskarżone orzeczenie przyjął, że możliwe jest jedynie rozgraniczenie według stanu ostatniego posiadania. Zgodnie jednak z ustaleniami poczynionymi przez sąd odwoławczy, stan prawny obu nieruchomości był możliwy do ustalenia w sposób pozwalający na stwierdzenie przebiegu granicy.

Przedstawione szczegółowe pytania nie mają zatem związku z podstawą rozstrzygnięcia w sprawie, zaś kwestionowanie ustaleń faktycznych, które przywiodły sąd do wniosków opisanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na etapie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne ze względu na brzmienie art. 3983 § 3 k.p.c.Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Mariusz Załucki[SOP] ‎