Supreme Court dismisses cassation appeal for eviction case as it lacks significant legal issues or obvious legal violation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a tenant against an eviction order. The tenant argued that the lower court's decision involved significant legal issues or an obvious violation of law, but the court found these claims to be mere rearguments of the appeal judgment rather than new legal questions. Consequently, the court determined that the appeal failed to meet the admissibility requirements of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if it raises a significant legal issue unresolved in precedent or constitutes an obvious violation of law, rejecting appeals that merely contest the lower court's reasoning without demonstrating such defects.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 2941/23 POSTANOWIENIE 20 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 20 listopada 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko A. U.o wydanie i nakazanie opuszczenia oraz opróżnienia lokalu mieszkalnego,na skutek skargi kasacyjnej A. U.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez 23 czerwca 2022 r., VI ACa 676/19, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 22 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie: w zakresie powództwa głównego - nakazał A. U. wydać S. spółce z o.o. w W. lokal mieszkalny oznaczony numerem […] znajdujący się w budynku mieszkalnym położonym w J. przy ulicy […], dla którego prowadzona jest księga wieczysta numer […] oraz nakazał A. U. opuszczenie i opróżnienie tego lokalu ze wszystkimi jej rzeczami i osobami przebywającymi wraz z nią w tym lokalu; w zakresie powództwa wzajemnego - oddalił powództwo.Wyrokiem z 23 czerwca 2022 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację pozwanej (powódki wzajemnej).W skardze kasacyjnej pozwana (powódka wzajemna), jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazała na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Zdaniem skarżącej w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Powołane w skardze kwestie nie mają cech istotnego zagadnienia prawnego. Uzasadniając wniosek, skarżąca sformułowała pytania stanowiące przejaw jej wątpliwości co do trafności rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji.
Przedstawione „istotne zagadnienie prawne”, to w istocie zarzuty ujęte w nieco zmienionej formie, które skarżąca uzupełniła argumentacją służącą zaprezentowaniu stanowiska Sądu Apelacyjnego oraz jej własnych poglądów na temat rozwiązania poruszonych kwestii. W skardze brak natomiast wymaganej argumentacji prawnej mającej przekonać, że w sprawie pojawił się abstrakcyjny, istotny problem prawny, budzący poważne wątpliwości i wymagający rozwiązania przez Sąd Najwyższy. Wątpliwości skarżącej, które koncentrują się wokół przyjętego przez Sąd drugiej instancji rozstrzygnięcia, nie świadczą o wystąpieniu istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.
Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).Wywody zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś wykazania, że przy jego ferowaniu popełniono uchybienia w zakresie stosowania prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom.
Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. [S.J.] r.g.