Supreme Court dismisses appeal on damages reduction, citing lack of legal issue and factual assessment authority.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the plaintiffs' cassation appeal against the appellate court's reduction of compensation damages. The plaintiffs argued for a full review of the case, but the court determined that the reduction was based on factual assessments regarding contributory negligence and prior payments, which fall within the exclusive competence of courts of first and second instance. Consequently, the court ruled that no significant legal issue existed requiring the Supreme Court's intervention under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 446 § 4 k.c.: The Supreme Court examines cassation appeals only for public interest grounds such as significant legal issues or interpretative doubts, not for re-evaluating factual assessments of damages or applying evaluative criteria specific to individual cases.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 2884/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z powództwa E. F., T. F. i D. F.przeciwko C. […] spółce akcyjnej V. […] w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 sierpnia 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 20 września 2021 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 20 września 2021 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w C. z 22 grudnia 2020 r., w sprawie z powództwa E. F., T. F. i D. F. przeciwko C. […] w W. o zapłatę, w ten sposób, że zasądzone na rzecz E. F. zadośćuczynienie obniżył z 45 000 zł do 25 000 zł, zasądzone na rzecz T. F. zadośćuczynienie obniżył z 60 000 zł do 40 000 zł, zasądzone na rzecz D. F. zadośćuczynienie obniżył z 50 000 do 30 000 zł, w punktach 1 d-g orzekł o obniżeniu zasądzonej na rzecz T. F. i D. F. skapitalizowanej i bieżącej renty, oraz oddalił apelację pozwanej w części, a powodów w całości.Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, w której zaskarżyli wyrok Sądu II instancji w całości i domagali się na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna powodów nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości interpretacyjne oraz oczywistą zasadność skargi.
Jak wynika ze szczegółowej analizy skargi kasacyjnej, przesłanki te nie zostały wykazane. Art. 446 § 4 k.c. posługując się pojęciem „odpowiednia suma”, odsyła do szeregu niedookreślonych kryteriów, których stosowanie ma z natury rzeczy ocenny charakter i jest ściśle osadzone w okolicznościach faktycznych konkretnej sprawy. Z tego względu ustalenie wysokości zadośćuczynienia należnego na podstawie art. 446 § 4 k.c. stanowi kompetencję sądów meriti. Sąd Najwyższy, jako sąd kasacyjny, może podważyć tę ocenę z punktu widzenia prawidłowości wykładni i stosowania prawa materialnego tylko wtedy, gdy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy mających wpływ na wysokość zasądzonego zadośćuczynienia jest oczywiste, że jest ono niewspółmiernie niskie lub wysokie (postanowienia SN: z 4 lipca 2019 r., V CSK 78/19; z 30 kwietnia 2021 r., II CSK 300/20; z 11 lutego 2020 r., II CSK 345/19).
Należy podkreślić, że w okolicznościach sprawy należne powodom kwoty zadośćuczynienia (100.000 zł, 140.000 zł, 120.000 zł) zostały pomniejszone o 50 % w związku z przyczynieniem się M. F. do wypadku, a ponadto zostały pomniejszone o kwoty wypłacone w tego tytułu na rzecz powodów bezpośrednio od sprawcy wypadku w ramach nawiązki.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[as]