Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 287/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove legal issues or procedural invalidity under Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 287/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal against the second-instance judgment, ruling that the legal questions raised did not meet statutory requirements. The appellant attempted to invoke the existence of significant legal issues and alleged inconsistencies in judicial practice but failed to provide the detailed legal argumentation and specific precedents mandated by established case law. Consequently, the court declined to accept the appeal for examination and ordered the appellant to bear the procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if the appellant demonstrates a significant legal issue, a need for interpretation of laws causing serious doubts or divergences in case law, procedural invalidity, or that the appeal is obviously justified.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility significant legal issue requirement divergent case law interpretation procedural invalidity standard Civil Procedure Code provisions appellant burden of proof judicial uniformity protection

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
Wszystkie pytania formułowane przez niego jako „zagadnienia prawne" nie spełniają wymogów konstrukcyjnych, przewidzianych przez ustawodawcę w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
3989 § 1 i § 2 k.p.c., zaś o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art.
art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust.
§ 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 pkt 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 pkt 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Wszystkie pytania formułowane przez niego jako „zagadnienia prawne" nie spełniają wymogów konstrukcyjnych, przewidzianych przez ustawodawcę w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
108 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 31 stycznia 2008 r., II UK 246/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 19 października 2006 r., IV CSK 246/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 30 maja 2005 r., I PK 23/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 287/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa P. T.‎przeciwko A. sp. z o.o. w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 22 stycznia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa […], ‎odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza ‎od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, gdyż tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia oraz wyjątkowo skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.Aby zapewnić realizację tego zadania, ustawodawca przewidział konieczność poddania skargi kasacyjnej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących przyjęcie jej do rozpoznania.Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę skarżącą, że: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4).Skarżący powołał się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 podnosząc, że w sprawie występują cztery różne zagadnienia prawne.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, powołanie się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa nie doczekał się wykładni albo że niejednolita jego interpretacja wywołuje w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych rozbieżności w judykaturze (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ.; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, nie publ.; z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2008., II PK 220/08, nie publ. i z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, nie publ.).

Skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej zawierającej szczegółowe omówienie wątpliwości interpretacyjnych, a w przypadku istnienia rozbieżności w judykaturze, przytoczenia odpowiednich orzeczeń (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, nie publ.; z dnia 31 stycznia 2008 r., II UK 246/07, nie publ.; z dnia 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP 2009, nr 3-4, poz. 43; z dnia 19 października 2006 r., IV CSK 246/06 i z dnia 30 maja 2005 r., I PK 23/05 - nie publ.).Okoliczności powyższych skarżący nie wykazał.

Wszystkie pytania formułowane przez niego jako „zagadnienia prawne" nie spełniają wymogów konstrukcyjnych, przewidzianych przez ustawodawcę w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. doprecyzowanych przez opisane wyżej orzecznictwo.Natomiast pod pozorem kreowania przesłanki decydującej o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący prowadzi polemikę zarówno z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną sprawy dokonaną przez sąd drugiej instancji.Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 i § 2 k.p.c., zaś o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 pkt 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. 2013.461). l.n