Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2841/25 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interest and failure to meet strict statutory requirements for changing inheritance acquisition decisions.

Case Number I CSK 2841/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal in part due to the applicant's lack of legal interest regarding the rejection of a third party's appeal. The court found the applicant failed to substantiate three abstract legal questions with specific arguments or cite relevant case law as required by law. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible, and the applicant was not charged with costs despite the dismissal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3986 § 3 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 679 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant lacks a legal interest in the challenged decision or fails to provide a detailed, case-specific legal argumentation distinguishing the present case from existing jurisprudence.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility legal interest requirement change of inheritance acquisition strict statutory deadlines lack of specific argumentation preclusion of new claims Supreme Court procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Brak interesu prawnego w zaskarżeniu powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej w tej części, na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalnej.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.
Art. 679 § 1 k.p.c.
Taka konstrukcja uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uniemożliwia jego uwzględnienie.Niezależnie od tego należy wskazać, że art. 679 § 1 k.p.c. ma charakter wyjątkowy, umożliwia bowiem zmianę prawomocnego orzeczenia.
Art. 520 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w zakresie, w jakim nie podlegała odrzuceniu, a stosownie do art. 520 § 1 i art.
Art. 102 k.p.c.
520 § 1 i art. 102 w zw.
art. 124 § 1 k.p.c
art. 948 k.c
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalnej.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2841/25 POSTANOWIENIE 11 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 11 grudnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku K.A.‎z udziałem K.W., M.B. i A.A.‎o zmianę stwierdzenia nabycia spadku,‎na skutek skargi kasacyjnej K.A.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie‎z 7 kwietnia 2025 r., II Ca 1849/24, 1. odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej pkt 3. zaskarżonego postanowienia;

2. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w pozostałej części;

3. nie obciąża wnioskodawczyni kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni K.A. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 7 kwietnia 2025 r., zaskarżając to postanowienie w bliżej określonej części, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonej części, jak również o uchylenie poprzedzającego go postanowienia Sądu Rejonowego w Wieliczce z 9 maja 2024 r. w części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca powołała się na wstępujące w sprawie istotne zagadnienia prawne:

1) Czy „wstrzymanie biegu toczącego się postępowania” na skutek wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, o którym mowa w art. 124 § 1 k.p.c., zgłoszonego przez nieporadną osobę przed wszczęciem postępowania, dotyczy również wstrzymania biegu zawitego terminu do dokonania czynności wszczynającej przyszłe postępowanie rozpoznawcze?2) Czy „wstrzymanie biegu toczącego się postępowania” na skutek wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, o którym mowa w art. 112 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgłoszonego przed wszczęciem postępowania, dotyczy również wstrzymania biegu zawitego terminu do dokonania czynności wszczynającej przyszłe postępowanie rozpoznawcze?3) Czy zasada prymatu woli testatora, określona w art. 948 k.c., wpływa na sposób interpretacji art. 679 § 1 zdanie 2 k.p.c. i oceny, czy wnioskodawca dochował rocznego terminu na złożenie wniosku o zmianę postanowienia stwierdzającego nabycie spadku, określonego w art. 679 § 1 zdanie 2 k.p.c.?W odpowiedzi na skargę uczestniczki M.B. i K.W. wniosły o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jedną z przesłanek dopuszczalności środka zaskarżenia jest interes prawny w zaskarżeniu.

Dla jego powstania konieczne jest istnienie stanu pokrzywdzenia orzeczeniem (gravamen), który występuje, gdy zaskarżone orzeczenie narusza interesy skarżącego (uchwała składu siedmiu sędziów SN z 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 108). Wnioskodawczyni nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Sądu Okręgowego w części oddalającej apelację uczestnika A.A. (pkt 3. zaskarżonego postanowienia). Brak interesu prawnego w zaskarżeniu powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej w tej części, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalnej.

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu.Przedstawione przez skarżącą zagadnienia prawne tych wymagań nie spełniają. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wnioskodawczyni sporządziła jedno, wspólne uzasadnienie dla wszystkich trzech zagadnień prawnych, które poza odwołaniem się do orzecznictwa Sądu Najwyższego związanego z wykładnią art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., składa się z zaledwie trzech zdań, mających przy tym charakter ogólnikowy i abstrakcyjny, niepowiązanych z okolicznościami sprawy (s. 13-14 skargi).

Tymczasem, każde z zagadnień wymagało odrębnego uzasadnienia, które powinno zawierać argumenty wskazujące na istnienie poważnych wątpliwości prawnych odnośnie do przedstawionego zagadnienia, przytoczenie istniejących na tym tle poglądów orzecznictwa i doktryny oraz przedstawienie rozbieżnych interpretacji prawnych i racji jurydycznych stojących za każdą z nich. Tego w uzasadnieniu wniosku skarżącej o przyjęcie skarg kasacyjnej do rozpoznania niewątpliwie zabrakło. Taka konstrukcja uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uniemożliwia jego uwzględnienie.Niezależnie od tego należy wskazać, że art. 679 § 1 k.p.c. ma charakter wyjątkowy, umożliwia bowiem zmianę prawomocnego orzeczenia.

Wprowadza w związku z tym restrykcyjne ograniczenia, dotyczące podstawy i terminu do zgłoszenia takiego wniosku. Zdanie drugie art. 679 § 1 k.p.c. stanowi, że uczestnicy postępowania o stwierdzenie nabycia spadku nie mogą opierać żądania zmiany postanowienia na podstawie, którą mogli powołać we wcześniej przeprowadzonym postępowaniu, co oznacza prekluzję zgłaszania twierdzeń i środków dowodowych, które mogły być, a nie zostały przytoczone w poprzednim postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku. Uczestnik postępowania ograniczony jest także ustawowym terminem procesowym uznawanym za termin zawity; wniosek może zgłosić tylko przed upływem roku od dnia, w którym uzyskał możność powołania się na podstawę poprzednio dla niego niedostępną (zob. uchwałę SN z 21 marca 2001 r., III CZP 4/01, OSNC 2001, nr 10, poz. 144, i postanowienie SN z 26 stycznia 2001 r., II CKN 784/00, OSNC 2001, nr 7-8, poz. 118).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w zakresie, w jakim nie podlegała odrzuceniu, a stosownie do art. 520 § 1 i art. 102 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., mając na względzie sytuację majątkową skarżącej, nie obciążył jej kosztami postępowania kasacyjnego.

‎ (D.Z.)[SOP]