Cassation appeal against a remand judgment is inadmissible as it does not end proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding the portion of the appellate court's judgment that remanded the case for retrial, deeming it inadmissible. The appellants sought to challenge the entire appellate decision, including the remand order, while the respondent bank argued for the dismissal of the appeal. The court ruled that a judgment remanding a case for retrial does not terminate proceedings and therefore cannot be the subject of a cassation appeal, which is reserved for final judgments.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 2, § 4 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible against a judgment by the court of second instance that remands the case for retrial, as such a judgment does not conclude the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 2804/23 POSTANOWIENIE 27 września 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk na posiedzeniu niejawnym 27 września 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa A. M. i A. M.1przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G.o zapłatę i ustalenie,na skutek skargi kasacyjnej A. M. i A. M.1od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiuz 28 lutego 2023 r., I ACa 1284/22, 1. odrzuca skargę kasacyjną co do pkt 2 zaskarżonego wyroku;
2. przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w pozostałym zakresie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, na skutek apelacji pozwanej Bank S.A. w G., zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 25 lutego 2022 r., I C 61/21, wydany w sprawie z powództwa A. M. i A. M.1 o zapłatę, w pkt I, w ten sposób, że oddalił powództwo o ustalenie (pkt 1) i uchylił zaskarżony wyrok co do pkt II i III, przekazując sprawę w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Legnicy do ponownego rozpoznania (pkt 2). Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lutego 2023 r. wnieśli powodowie, zaskarżając go w całości, tj. w zakresie pkt 1 i 2, i wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych wyroków lub postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie (art. 3981 § 1 k.p.c.). Zaskarżeniu skargą kasacyjną podlegają zatem tylko te prawomocne wyroki sądu drugiej instancji i postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, które kończą postępowanie w sprawie. Atrybutu tego nie posiada wyrok kasatoryjny, którym sąd drugiej instancji uchyla zaskarżone apelacją orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji (art. 386 § 2 i § 4 k.p.c.); wyrok taki – co jasne – nie kończy postępowania w sprawie, lecz skutkuje koniecznością jego kontynuacji i ponownego rozpoznania sprawy w postępowaniu apelacyjnym (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 1999 r., II CN 555/98).
Wyrok, o którym mowa, może natomiast podlegać zaskarżeniu zażaleniem na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. Dotyczy to odpowiednio sytuacji, w której w razie kumulacji roszczeń sąd drugiej instancji oddala częściowo apelację albo wydaje orzeczenie reformatoryjne zmieniając zaskarżony wyrok w części, a w pozostałym zakresie uchyla wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 28/96, OSNC 1997, nr 4, poz. 44 i powołane tam orzecznictwo).
Taka zaś sytuacja miała miejsce w okolicznościach sprawy. W zakresie, w jakim skarga kasacyjna godziła w pkt 2 zaskarżonego wyroku, w którym Sąd Apelacyjny częściowo uchylił zaskarżony apelacją wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, skarga kasacyjna podlegała zatem odrzuceniu, jako niedopuszczalna (art. 3986 § 3 k.p.c.). Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie w pkt 2 sentencji miało podstawę w art. 3989 § 1 k.p.c. [SOP][ms]