Cassation appeal dismissed for lack of legal issue regarding appellate court's acceptance of first-instance findings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the district court's decision on marital property division. The appellant argued that the appellate court improperly accepted factual findings from the first instance and violated procedural rules regarding evidence credibility. The court rejected these claims, noting that the appellate court's decision to rely on first-instance findings depends on the specific circumstances and the specific grievances raised in the appeal, which were adequately addressed by the lower court.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c.; The cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or a serious doubt in the interpretation of legal provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 278/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku U. M.przy uczestnictwie J. M. o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu zagadnień prawnych dotyczących potrzeby wyjaśnienia dopuszczalności przyjmowania przez sąd drugiej instancji ustaleń sądu pierwszej instancji za własne w kontekście stawianych w apelacji zarzutów a także skutków nie zawarcia w wyroku sądu drugiej instancji przyczyn odmowy wiarygodności przeprowadzonych przed tym sądem dowodów.Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić.
Z treści skargi kasacyjnej jednoznacznie wynika, że skarżący zmierza do podważenia poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych przez podważenie wiarygodności zeznań uczestników i świadków złożonych w ramach postępowania drugoinstancyjnego. Świadczy o tym m.in. podniesienie wśród podstawach kasacyjnych niedopuszczalnego w ramach postępowania kasacyjnego zarzutu naruszenia art. 23 § 1 k.p.c. Ponadto powołane w tym zakresie zagadnienia prawne w zasadzie nie istnieją. Kwestia przyjęcie przez sąd drugiej instancji ustaleń sądu pierwszej instancji jest uzależniona od okoliczności danej sprawy oraz podniesionych w apelacji zarzutów.
Sąd Okręgowy, wbrew twierdzeniom skarżącego, wyraźnie wskazał dlaczego nie podzielił podniesionych w apelacji zarzutów dotyczących naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 233 § 1 k.p.c.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).jw