Legislator Case Law & Legislation
I CSK 271/25 AI generated

Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit; facts not within Supreme Court's jurisdiction.

Case Number I CSK 271/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against the lower court's decision on marital property division. The appellant argued that non-agricultural business activities were incorrectly excluded from the joint estate, but the Court found her arguments insufficient. The Court ruled that cassation review is limited to obvious merit and cannot re-evaluate factual findings made by lower courts.

Legislator headnote

AI generated

Art. 39813 § 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: The Supreme Court's jurisdiction is limited to obvious merit; it cannot re-examine factual findings or evidence evaluation made by lower courts.

Keywords

AI generated
cassation appeal marital property division obvious merit factual findings Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Ze względu na ograniczoną wprost w art. 39813 § 2 k.p.c. kognicję Sądu Najwyższego, która nie obejmuje weryfikacji ustaleń faktycznych poczynionych przez sądy meriti ani oceny przeprowadzonych przed nimi dowodów (art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 3989 § 1 and 2 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.) taki sposób uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi rozpoznania, jaki zaprezentowała wnioskodawczyni, nie mógł wywołać oczekiwanych przez nią skutków.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekł zaś na podstawie art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekł zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Mariusz Załucki [SOP] ‎
art. 43 § 1 k.r.o
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, wskazując że doszło do naruszenia art. 43 § 1 k.r.o.
art. 551 k.c
art. 39813 § 2 k.p.c
Ze względu na ograniczoną wprost w art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 271/25 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku A. S.‎z udziałem M. W.‎o podział majątku wspólnego,‎na skutek skargi kasacyjnej A. S.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku ‎z 11 października 2024 r., IV Ca 309/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek uczestnika o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni A. S. wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku z 11 października 2024 r., wydanego w sprawie z udziałem M. W. o podział majątku wspólnego. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni powołała się na przesłankę oczywistej zasadności składanego środka zaskarżenia, wskazując że doszło do naruszenia art. 43 § 1 k.r.o. w zw. z art. 551 k.c. poprzez niezalieczenie pozarolniczych działalności gospodarczych małżonków do majątku wspólnego jako przedsiębiorstwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przesłankę oczywistej zasadności można wykazać, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego.

Nie należy więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20).Skarżąca nie uczyniła zadość temu wymaganiu. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podjęła bowiem polemikę ze szczegółowymi ustaleniami sądów powszechnych rozpoznających sprawę, na podstawie których sądy te oceniły, że strony nie prowadziły przedsiębiorstwa jako zorganizowanej całości gospodarczej.

Ze względu na ograniczoną wprost w art. 39813 § 2 k.p.c. kognicję Sądu Najwyższego, która nie obejmuje weryfikacji ustaleń faktycznych poczynionych przez sądy meriti ani oceny przeprowadzonych przed nimi dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.) taki sposób uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi rozpoznania, jaki zaprezentowała wnioskodawczyni, nie mógł wywołać oczekiwanych przez nią skutków.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekł zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Mariusz Załucki [SOP] ‎