Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2641/25 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of preliminary grounds under Civil Procedure Code Article 3989.

Case Number I CSK 2641/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the applicant failed to meet the statutory prerequisites for filing. The applicant cited unresolved legal issues regarding shareholder meeting convening powers, yet the Court found these matters already settled in existing precedent. Consequently, the Court determined that no serious interpretative doubts existed requiring its intervention under the preliminary review mechanism.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court must reject a cassation appeal if the applicant fails to demonstrate that the legal issue is unresolved or that the statutory provision's interpretation requires clarification of significant doubt.

Keywords

AI generated
cassation appeal preliminary grounds shareholder meeting management authority legal precedent Civil Procedure Code interpretative doubt

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 98 § 1 i 99 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 99 w zw.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Powołanie przez skarżącą, obok pkt 1 z art. 3989 § 1 k.p.c., także pkt 2 występującego w tym samym artykule nie jest zrozumiałe, skoro nie towarzyszy temu żadne uzasadnienie, a pkt 1 i 2 dotyczą różnych przyczyn składania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 235 § 1 k.s.h
art. 3989 § 2 k.p.c
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18
postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
wyrok SN z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03
wyrok SN z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05
wyrok SN z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07
wyrok SN z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07
wyrok SN z 26 września 2005 r., II PK 98/05
wyrok SN z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18
wyrok SN z 15 października 2002 r., II CZ 102/02
wyrok SN z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07
wyrok SN z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07
wyrok SN z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08
wyrok SN z 26 marca 2014 r., V CSK 220/13
wyrok SN z 16 lutego 2005 r., III CK 296/04
wyrok SN z 16 lutego 2005 r., III CK 296/04).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2641/25 POSTANOWIENIE 22 października 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 22 października 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa E.M. ‎przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. ‎z udziałem interwenienta ubocznego A.C.‎o stwierdzenie nieważności uchwał,‎na skutek skargi kasacyjnej A.C.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu‎z 30 grudnia 2022 r., I AGa 2/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od interwenienta ubocznego na rzecz powódki 540 (pięćset czterdzieści) zł kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 października 2021 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu stwierdził nieważność uchwał nr […] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. z 7 grudnia 2018 r. oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Wyrokiem z 30 grudnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację interwenientki ubocznej A.C.W skardze kasacyjnej interwenientka uboczna, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazała na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Skarżąca podniosła, z jednoczesnym powołaniem się na art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, jak również potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).

Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r.

II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08).Skarżąca potraktowała zamiennie powołane przesłanki przedsądu, do czego nie ma podstaw. Powołanie przez skarżącą, obok pkt 1 z art. 3989 § 1 k.p.c., także pkt 2 występującego w tym samym artykule nie jest zrozumiałe, skoro nie towarzyszy temu żadne uzasadnienie, a pkt 1 i 2 dotyczą różnych przyczyn składania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższe przesłanki nie zostały wykazane.

Przedstawione problemy prawne zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W wyroku z 26 marca 2014 r., V CSK 220/13 stwierdzono, że zwoływanie zwyczajnego lub nadzwyczajnego walnego zgromadzenia wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością należy - w zasadzie - do kompetencji zarządu (art. 235 § 1 k.s.h.) i - jak trafnie wskazuje się w piśmiennictwie - wchodzi w zakres czynności związanych z prowadzeniem spraw spółki, a nie z jej reprezentacją. Pogląd taki został zaprezentowany również w orzecznictwie na gruncie analogicznego uprawnienia zarządu spółki akcyjnej.

Wskazano przy tym, że dla ważnego podjęcia uchwały przez zarząd spółki wymagane jest istnienie zarządu jako organu osoby prawnej, prawidłowe zawiadomienie wszystkich członków zarządu o jego posiedzeniu oraz podjęcie uchwały w sposób określony w ustawie lub statucie; przesłanki te muszą być spełnione łącznie (zob. wyrok SN z 16 lutego 2005 r., III CK 296/04). Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 99 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Jacek Grela [S.J.][SOP]‎