Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue requiring uniform interpretation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a second-instance judgment denying compensation for personal rights violations. The appellant argued that the lower court improperly excluded evidence, violating procedural rules, but the Supreme Court found no obvious legal error. The court ruled that the appeal did not raise a significant legal issue requiring uniform interpretation or resolve a serious contradiction in case law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1, Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may admit a cassation appeal only if it raises a significant legal issue, resolves a serious contradiction in case law, or is obviously justified, as it does not serve to correct errors in law application.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 264/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa E. K.przeciwko G. […] Spółce z o.o. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 23 sierpnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala wniosek pełnomocnika powoda radcy prawnej S. J. o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Powód E. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 23 sierpnia 2013 r. oddalającego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 grudnia 2012 r. oddalającego powództwo o zasądzenie kwoty 495.000 zł tytułem „odszkodowania, zadośćuczynienia i poniesionych strat finansowych i moralnych” wobec naruszenia dóbr osobistych w związku z prowadzeniem przez pozwaną G. […] spółkę z o.o. w W. z naruszeniem prawa działalności związanej z rozpowszechnianiem hazardu na automatach do gry o tzw. niskich wygranych na terenie S., co doprowadziło do uzależnienia powoda i wydania przez niego wskazanej kwoty.Sąd Najwyższy, oceniając – na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. – skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Ustawodawca, wprowadzając skargę kasacyjną jako nadzwyczajny środek prawny służący od prawomocnych orzeczeń, podkreślił, że jej celem jest ochrona interesu publicznego polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury.
Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. Jego rolą nie jest zatem korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa, nawet gdyby one rzeczywiście wystąpiły.Ocena przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje w ramach tzw. przedsądu. W art. 3984 § 2 k.p.c. przewidziano wymaganie przytoczenia i odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie do rozpoznania skargi kasacyjnej jest bowiem uzasadnione ustrojowo i procesowo jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje.
Kognicja Sądu Najwyższego na tym etapie postępowania jest ograniczona i nie obejmuje oceny zasadności podstaw skargi kasacyjnej, zastrzeżonej dla Sądu orzekającego w innym składzie. Sąd Najwyższy bada zatem jedynie, czy wskazano i należycie umotywowano przyczyny powołane w art. 3989 § 1 k.p.c., tj. czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, i przyjmuje ją do rozpoznania, jeżeli zachodzi przynajmniej jedna z nich.Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący oparł na przyczynie wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., wskazując na fakt oddalenia przez Sąd orzekający w sprawie wszystkich wniosków dowodowych zgłoszonych przez powoda, co stoi w oczywistej sprzeczności z art. 217 § 1 i 3 k.p.c., zgodnie z którym sąd może pominąć jedynie dowody powoływane dla zwłoki albo jeżeli okoliczności sporne zostały już wyjaśnione.
Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury przyczyna, oznaczona jako oczywista zasadność skargi kasacyjnej, spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Musi być zatem oczywiste, że ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, która przesądza o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II CSK 225/11, nie publ.; z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.).
Skarżący powinien nie tylko przywołać konkretne przepisy prawa, którym jego zdaniem Sąd drugiej instancji uchybił, ale i przytoczyć odpowiednią jurydyczną argumentację. Sąd drugiej instancji wyczerpująco i przekonywująco wyjaśnił dlaczego dowody przeprowadzone w toku procesu (wyjaśnienia powoda, dokumenty) uznał za wystarczające i dlaczego podzielił stanowisko o zasadności oddalenia dalszych wniosków o przeprowadzenie dowodów osobowych oraz nie znalazł podstaw do uzupełnienia postępowania dowodowego. Przyjął, że zarzut dotyczący rzekomego prowadzenia przez pozwanego działalności niezgodnie z prawem na terenie S. nie mógł być, wobec odmiennych ustaleń wynikających z dokumentów kontroli skarbowej, wykazywany zeznaniami świadków.
Nie uzasadnia twierdzenia o naruszeniu prawa wskazanie, że ustalanie jednej z przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej w postaci naruszenia dobra osobistego, oznaczonego jako stan zdrowia psychicznego, poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychiatry, byłoby celowe jedynie w wypadku wykazania pozostałych z nich. Nie została również skutecznie zakwestionowana konkluzja Sądu, że właściciel automatów do gry, legalnie udostępniający je graczom, nie odpowiada za ich uzależnienie psychiczne. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi.Wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów związanych z udzieleniem pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym został oddalony wobec niespełnienia wymogów formalnych, tj. jego złożenia bez zastrzeżenia odnoszącego się do odmowy przyjęcia skargi.
Wniosek sformułowany w skardze mógłby być skuteczny jedynie na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. [aw]