Legislator Case Law & Legislation
I CSK 260/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue lacks objective significance and precedent exists.

Case Number I CSK 260/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the appellate court's judgment regarding the validity of a preliminary contract. The appellant argued that specific privatization laws should apply to the sale of shares by the Military Property Agency, but the court found the legal question subjective and already settled by prior precedent. Consequently, the court ruled that no objective legal issue requiring interpretation existed under the relevant procedural statute.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal if the alleged legal issue is merely a subjective disagreement with the lower court's reasoning, lacks objective significance, or has already been resolved by established precedent.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility objective legal issue subjective legal doubt Military Property Agency privatization law application

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 260/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa […] T. […] N.V. z siedzibą w I. (Belgia)‎przeciwko Agencji Mienia Wojskowego w W.‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej 3 600 (trzy tysiące‎ sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej powoda dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się na występowanie istotnego zagadnienia prawnego i potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości.

W obu przypadkach chodziło o tę samą kwestię jurydyczną – czy do zbycia udziałów w spółce z o.o. przez Agencję Mienia Wojskowego (AMW) znajduje zastosowanie art. 33-35 w związku z art. 69b ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 216; dalej: "u.k.p."). Przyjęcie zastosowania tych przepisów, przewidujących wyłączne sposoby zbycia akcji i udziałów przez Skarb Państwa w skomercjalizowanych przedsiębiorstwach państwowych, spowodowało uznanie zawartej w tej sprawie umowy przedwstępnej za nieważną.

Problem ten nie uzasadnia jednak przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Po pierwsze, jego uzasadnienie zawarte w skardze kasacyjnej zawiera wyłącznie polemikę z rozstrzygnięciem Sądu II instancji. Skarżący ma prawo mieć odmienne zdanie od Sądu II instancji, jednak miejscem do jego przedstawienia stanowią zarzuty kasacyjne, a nie wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania. Co więcej, skarżący nawet nie powołuje żadnej rozbieżności w orzecznictwie czy doktrynie, zatem wątpliwość przez niego prezentowana jawi się jako wątpliwość subiektywna, a nie obiektywna i jako taka nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Po drugie, brzmienie art. 69 b u.k.p. jest jednoznaczne – wprost obejmuje ono zbywanie udziałów Skarbu Państwa we wszystkich spółkach z o.o., bez względu na przepisy ustawy, na podstawie której one powstały. Dotyczy to zatem również spółek, w których wspólnikiem jest AMW. Po trzecie, problem praktycznie jurydycznie identyczny rozstrzygnął już SN w wyroku z dnia 7 maja 2010 r., III CSK 246/09 (Palestra 2010, nr 7-8), co zaakceptowała doktryna w komentarzach do tego orzeczenia, nie ma zatem powodów, aby Sąd Najwyższy ponownie nim się zajmował.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. db