Supreme Court dismissed cassation appeal as it merely challenged facts without proving obvious legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for review, citing the preliminary screening requirements of the Civil Procedure Code. The appellant argued for acceptance based on a clear legal violation, but the court found the submission merely contested factual findings without demonstrating an obvious error. Consequently, the appeal was rejected because it did not meet the strict criteria for extraordinary review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error; mere disagreement with factual findings or legal assessments does not satisfy the preliminary screening requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 2564/23 POSTANOWIENIE 25 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 25 lipca 2024 r. w Warszawiew sprawie z wniosku J. S.z udziałem J. J.o podział majątku spółki cywilnej,na skutek skargi kasacyjnej J. J.od postanowienia Sądu Okręgowego w Lubliniez 6 grudnia 2022 r., II Ca 77419, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 22 lutego 2019 r., Sąd Rejonowy w Kraśniku: ustalił, że w skład majątku spółki cywilnej M. z siedzibą w K. wchodzi pilarka formatowa S. o wartości 20 317,00 zł (pkt I); dokonał podziału majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej w ten sposób, że pilarkę formatową S. przyznał na własność wnioskodawcy J. S. (pkt II); tytułem dopłaty zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestnika J. J. 103 911,50 zł, płatną w terminie dwóch miesięcy z ustawowymi odsetkami za opóźnienie (pkt III); zasądził od uczestnika na rzecz wnioskodawcy 280 944,05 zł (pkt IV); oddalił w pozostałym zakresie żądane zapłaty zgłoszone przez wnioskodawcę (pkt V); zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestnika 37 652,00 zł z odsetkami ustawowymi od 9 sierpnia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty (pkt VI) oraz oddalił w pozostałej części żądanie uczestnika (pkt VII).Postanowieniem z 6 grudnia 2022 r.
Sąd Okręgowy w Lublinie zmienił częściowo ww. postanowienie w pkt VII w ten sposób, że zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestnika także 21 245,80 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wydania niniejszego orzeczenia (pkt I) oraz oddalił apelację w pozostałej części (pkt II).W skardze kasacyjnej uczestnik, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Zdaniem skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.
Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).Wywody zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś wykazania, że przy jego ferowaniu popełniono uchybienia w zakresie stosowania prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom.
Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. [SOP][ms]