Legislator Case Law & Legislation
I CSK 251/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds, rejecting invalidity claim due to prisoner's specific situation.

Case Number I CSK 251/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a second-instance judgment that rejected compensation claims for prison conditions. The appellant, a prisoner, argued that the appellate court violated his rights by failing to notify him of his non-appearance and preventing him from presenting a written defense. The court ruled that the appellate proceedings met all necessary guarantees for a prisoner and that the cited case law did not apply to his specific circumstances.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to demonstrate an important legal issue, serious interpretative doubts, procedural invalidity, or obvious merit, and the specific circumstances of the appellant negate the applicability of general invalidity precedents.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility procedural invalidity prisoner rights right to be heard written defense opportunity

Cited Legislation

AI generated
Art. 448 k.c.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art.
Art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust.
Art. 201 § 1 k.p.c.
Naruszenie przepisów postępowania dotyczy art. 201 § 1, art.
Art. 224 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
201 § 1, art. 224 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art.
Art. 5 w związku z art. 379 pkt 5 k.p.c.
oraz art. 5 w związku z art. 379 pkt 5 k.p.c. poprzez niedoprowadzenie powoda na rozprawę apelacyjną oraz niepowiadomienie powoda, że nie zostanie doprowadzony na rozprawę apelacyjną i nie pouczenie go o możliwości przedstawienia swojego stanowiska na piśmie.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 3 k.p.c.Z tych względów należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu wraz z przyznaniem wynagrodzenia nieopłaconemu pełnomocnikowi powoda z urzędu.
Art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
Należne koszty postępowania zostały zasądzone Skarbowi Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, zgodnie z art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw
art. 448 k.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 251/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa J. S.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda ‎od wyroku Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt IV Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokatowi A.P. od Skarbu ‎ Państwa Sądu Okręgowego w W. ‎ 240,- (dwieście czterdzieści) złotych powiększone ‎ o podatek VAT z tytułu udzielenia powodowi ‎ w postępowaniu kasacyjnym nieopłaconej pomocy prawnej ‎ z urzędu, 3) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii ‎ Generalnej Skarbu Państwa kwotę 240,- (dwieście ‎ czterdzieści) złotych z tytułu kosztów postępowania ‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację powoda J. S. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 czerwca 2014 r., którym oddalone zostały dwa powództwa wniesione przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa Dyrektorowi Aresztu Śledczego w W. o zapłatę po 60 000 złotych z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę doznaną podczas przebywania w areszcie, polegającą na złych warunkach i utracie zdrowia spowodowane nieprzestrzeganiem przez pozwanego obowiązujących przepisów. Oddalenie apelacji wynikało z podzielenia ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanych przez Sąd pierwszej instancji oraz uznanie, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki zadośćuczynienia określone przez art. 448 k.c.W skardze kasacyjnej pełnomocnik powoda ustanowiony z urzędu zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie w zaskarżonym wyroku przepisów prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, poprzez ich niezastosowanie i pozbawienie powoda prawa do sądu, rozumianego jako „prawo do procedury sądowej ukształtowanej w oparciu o zasadę sprawiedliwości proceduralnej, z której wynika równość uprawnień procesowych stron i prawo do bycia wysłuchanym przez sąd".

Naruszenie przepisów postępowania dotyczy art. 201 § 1, art. 224 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 5 w związku z art. 379 pkt 5 k.p.c. poprzez niedoprowadzenie powoda na rozprawę apelacyjną oraz niepowiadomienie powoda, że nie zostanie doprowadzony na rozprawę apelacyjną i nie pouczenie go o możliwości przedstawienia swojego stanowiska na piśmie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, zniesienia postępowania przed sądem drugiej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania, a także przyznanie kosztów pełnomocnikowi powoda z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W odpowiedzi na skargę Skarb Państwa Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa wniósł o nieprzyjęcie skargi do rozpoznania, ewentualnie oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania, ze względu na brak spełnienia warunków prawnych określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem skarżący wnosząc o przyjęcie skargi winien wskazać i uzasadnić spełnienie przynajmniej jednej z czterech przesłanek:

1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne;

2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów;

3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W obszernym uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pełnomocnik skarżącego powołał się na nieważność postępowania przed sądem apelacyjnym. Jednakże mimo przytoczonego orzecznictwa w kwestii pozbawienia strony postępowania możliwości obrony swoich praw przed sądem, argumenty zawarte w tych orzeczeniach, właściwych dla spraw w których zapadły, nie mają zastosowania do sytuacji powoda. Postępowanie przed Sądem Okręgowym jako sądem drugiej instancji spełniło wszystkie gwarancje, jakie powinien otrzymać skarżący w takim postępowaniu, z uwzględnieniem zarzutów podniesionych w apelacji i szczególnej sytuacji skarżącego jako osoby osadzonej w zakładzie penitencjarnym.

Wykładnia przepisów o nieważności postępowania nie uzasadnia twierdzenia powoda o naruszeniu jego praw wskutek nieobecności na rozprawie apelacyjnej, nawet jeśli nie został o niedoprowadzeniu powiadomiony, aby można stwierdzić spełnienie przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.Z tych względów należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu wraz z przyznaniem wynagrodzenia nieopłaconemu pełnomocnikowi powoda z urzędu. W postępowaniu kasacyjnym zostały złożone dwie odpowiedzi na skargę, w tym przez pozwanego.

Z uwagi na obligatoryjne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, brak jest podstaw do zasądzenia kosztów postępowania także na rzecz zakładu penitencjarnego. Jego odpowiedź została złożona z naruszeniem przepisów o reprezentacji Skarbu Państwa w postępowaniu cywilnym. Należne koszty postępowania zostały zasądzone Skarbowi Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, zgodnie z art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw