Cassation appeal dismissed for lack of admissibility due to failure to meet statutory requirements under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a final judgment awarding the plaintiff no compensation for a lottery win. The lower courts rejected the claim because the plaintiff failed to prove a public promise of reward under the Civil Code and did not meet the lottery's specific winning criteria. The Supreme Court found the appeal inadmissible because the appellant's arguments relied on general legal interpretations rather than demonstrating specific legal doubts requiring public clarification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to demonstrate specific legal doubts requiring public clarification or if the appeal essentially seeks a re-evaluation of facts and evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 251/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa J. S.przeciwko I. sp. z o.o. w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 2 października 2013 r., sygn. akt I ACa 629/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powoda na rzecz strony pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację powoda J. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 lutego 2013 r., którym oddalone zostało powództwo przeciwko I. Sp. z o.o. w W. o zapłatę kwot 90.543 złote i 10.060 złotych stanowiących równowartość samochodu oraz nagrody pieniężnej wygranych w loterii przeprowadzonej przez pozwanego. Oddalenie powództwa, a następnie apelacji powoda nastąpiło wskutek uznania, że w sprawie nie miało miejsca przyrzeczenie publiczne w rozumieniu art. 919 k.c. Nie zostały także spełnione przesłanki wygrania nagrody, o której wartość ubiega się powód, określone regulaminem loterii zorganizowanej przez pozwanego na podstawie zezwolenia wydanego w oparciu o przepisy obowiązującej w dacie udzielania zezwolenia ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych.
W skardze kasacyjnej powód zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie prawa materialnego, tj. art. 65 § 1 k.c. przez błędną wykładnię i nieuznanie „sms” wysłanego przez organizatora loterii do powoda, że jest laureatem nagrody; art. 355 § 2 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie i nie uznanie braku profesjonalizmu pozwanego odnośnie do treści informacji przekazanej powodowi; art. 123 § 1 pkt 1 k.c. przez błędną wykładnię i uznanie przedawnienia roszczenia powoda. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania.
W odpowiedzi na skargę pozwany wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Sad Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pełnomocnik powoda wskazał na potrzebę wykładni art. 65 § 1 oraz art. 123 § 1 pkt 1 k.c. Co do pierwszego przepisu wykładnia jest potrzebna, zdaniem skarżącego ze względu na to, że ani w czasie uchwalania kodeksu cywilnego, ani w czasie wydawania uchwały siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 1995 r., III CZP 66/95 (OSNC 1995, nr 12, poz. 168) nie występował marketing, reklama i promocja w stopniu obecnym i oświadczenia woli dotyczące takich zachowań winny być tłumaczone z uwzględnieniem ich specyfiki językowej.
Z kolei, drugi wskazany przepis jest, zdaniem skarżącego różnie tłumaczony w orzecznictwie, na dowód czego przytoczone zostały dwa orzeczenia Sądu Najwyższego z 1970 r. i 2005 r.W obu kwestiach nie można dopatrzeć się spełnienia przesłanek wymaganych do przyjęcia skargi kasacyjnej przez art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Odnośnie do wykładni art. 65 k.c., to występuje bardzo obszerne piśmiennictwo i orzecznictwo sądowe, które wyjaśniło znaczenie i kryteria wykładni umów na gruncie § 1 i § 2 tego artykułu. Zostało ono wykorzystane przez Sądy rozpoznające sprawę w obu instancjach.
Uzasadnienie wniosku w tym względzie jest zbyt ogólne i lakoniczne, żeby móc stwierdzić, iż specyfika językowa marketingu i reklamy może mieć wpływ na jakieś szczególne kryteria rozumienia oświadczeń woli podmiotów je składających oraz odbiorców tych oświadczeń. Podobnie musi się ocenić rozumienie art. 123 § 1 pkt 1 k.c., którego rozbieżności wykładni nie można się dopatrzeć poprzez dwa orzeczenia Sądu Najwyższego, dotyczące ponadto różnych kwestii na tle tego przepisu. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego skuteczne powołanie się na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. jako podstawę przyjęcia skargi do rozpoznania wymaga wskazania konkretnych wątpliwości związanych z daną kwestią prawną i z wykorzystaniem orzecznictwa oraz piśmiennictwa, poprzez profesjonalny wywód prawny dowiedzenia potrzeby analizy przepisu budzącego wątpliwości na gruncie rozpoznawanej sprawy i ze względu na interes publiczny wyjaśnienia tych wątpliwości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13 i z dnia 8 września 2015 r., I CSK 10/15).
W okolicznościach niniejszej sprawy rozpoznawanie skargi kasacyjnej sprowadziłoby się do weryfikacji ustaleń faktycznych i oceny dowodów, a to pozostaje w sprzeczności z podstawami skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 k.p.c.). Należy mieć na uwadze, że skarga ta jest wyjątkowym środkiem odwoławczym dotyczącym prawomocnego orzeczenia sądowego i nie stanowi sobą trzeciej instancji sądowej.Mając to na uwadze należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu, nie obciążając powoda na rzecz pozwanego kosztami postępowania kasacyjnego ze względu na brak w odpowiedzi na skargę wniosku o jej nieprzyjmowanie do rozpoznania.