Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues regarding marital property separation are already settled in precedent.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the respondent against the lower court's ruling on marital property separation. The respondent argued that the interpretation of Article 52 of the Marriage and Family Code required clarification, but the Court found these issues were already extensively addressed in existing jurisprudence. Consequently, the appeal was rejected because it failed to demonstrate a new legal question or an obvious error warranting review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is accepted only if it raises a new, unresolved legal issue or contains an obvious error, otherwise it is dismissed as the matter is already settled in precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 250/17 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa A. M.przeciwko M. M.przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W.o ustanowienie rozdzielności majątkowej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 listopada 2016 r. pozwana M. M. oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione.
Zagadnienie to musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, tj. dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych lub oceny dowodów (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, ICBSN 2009, nr 4, s. 48). Chodzi przy tym o zagadnienie o charakterze abstrakcyjnym, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji, a jego rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie nie tylko dla oceny konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw.
Z tej przyczyny przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga wykazania przez skarżącego, że w sprawie występuje zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Podnieść należy, że powyższych wymogów nie spełniła skarżąca. Sygnalizowane przez nią wątpliwości interpretacyjne dotyczące orzekania przez sąd o rozdzielności majątkowej małżonków (art. 52 k.r.o.), w tym także w zakresie postrzegania przesłanek uzasadniających ustanowienie przez sąd rozdzielności majątkowej pomiędzy małżonkami z dniem wcześniejszym niż dzień wytoczenia powództwa (art. 52 § 2 k.r.o.), stanowiły już przedmiot analizy Sądu Najwyższego między innymi w wyrokach: z dnia 4 kwietnia 2014 r., II CSK 387/13, OSNC 2015, nr 4, poz. 46; z dnia 11 grudnia 2008 r., II CSK 371/08, OSNC 2009, nr 12, poz. 171; z dnia 4 czerwca 2004 r., III CK 126/03, „Monitor Prawniczy” 2004, nr 13, s. 582; z dnia 8 maja 2003 r., II CKN 78/01, nie publ.; z dnia 17 listopada 1997 r., I CKU 149/97, nie publ.Odwołując się do treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stwierdzić należy, że nie zostały przez skarżącą przedstawione przekonywujące motywy pozwalające na uznanie, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Wyróżniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym.
Tych elementów nie można przypisać przedstawionemu przez skarżącą uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej. Argumentacja przytoczona przez skarżącą sprowadza się bowiem do niedopuszczalnej ze względu na brzmienie art. 3983 § 3 k.p.c. polemiki z ustaleniami faktycznymi dokonanymi w sprawie przez Sąd drugiej instancji.W sprawie nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw