Cassation appeal dismissed for lack of legal issue; prisoner's inability to attend trial did not bar defense rights.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a prisoner against the State Ministry of Justice. The appellant argued that the court's refusal to appoint a public defender deprived him of the right to defense while incarcerated. The court held that the appellant could still exercise his defense rights through written submissions and borrowing court files, thus no legal issue warranted cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The refusal to appoint a public defender does not deprive a party of the right to defense unless the party is objectively unable to act, which was not established here.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 249/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M. H.przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwościo zadośćuczynienie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 8 stycznia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej powoda jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się wyłącznie na nieważność postępowania, która, w ocenie skarżącego, wynika z pozbawienia go możliwości obrony swych praw.
Jest to skutkiem odrzucania i oddalania wielu składanych przez niego wniosków w toku postępowania o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. W konsekwencji, przebywając w zakładzie penitencjarnym, nie mógł się bronić w postępowaniu sądowym. Argument ten nie przemawia jednak za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, co do zasady nieuwzględnienie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie oznacza pozbawienia możliwości obrony swoich praw. Wyjątki od tej zasady należy rozumieć wąsko, gdy w konkretnym przypadku, z uwagi na całokształt okoliczności, strona rzeczywiście nie może działać w postępowaniu.
Tak jednak w tej sprawie nie było, o czym świadczą składane przez osadzonego pisma procesowe, a nawet wypożyczanie akt sądowych do aresztu śledczego. Sama niemożność uczestniczenia w rozprawach, wynikająca z osadzenia w zakładzie penitencjarnym, nie świadczy o pozbawieniu możliwości obrony swych praw, skoro strona swoje racje może skutecznie przedstawiać właśnie w pismach procesowych. W tym stanie rzeczy brak podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Brak było podstaw do zasądzenia wynagrodzenia dla reprezentującego skarżącego pełnomocnika z urzędu - w skardze kasacyjnej nie zawarł on bowiem ani wniosku o zasądzenie na jego rzecz takich kosztów, ani też stwierdzenia, że koszty te w żadnej części nie zostały pokryte. awjw