Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2483/25 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on bank loan contract clauses as legally settled and non-urgent.

Case Number I CSK 2483/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the bank against a lower court judgment awarding damages to a borrower. The appellant argued that specific currency conversion clauses in the loan agreement were abusive, but the court found these legal issues were already extensively resolved in recent precedent. Consequently, the court determined the appeal lacked the novelty or serious interpretative doubts required for admission under civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if the legal issues raised lack novelty and are already settled in current Supreme Court jurisprudence, failing to meet the threshold for public interest protection.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility abusive contract clauses currency conversion clauses novelty requirement uniform jurisprudence

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
II CSK 71/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Civil Procedure Code Art. 3989.
II CSKP 45/22
Supreme Court quashes appeal ruling allowing NBP average rate to fill gap after abusive exchange clause invalidation.
II CSKP 1602/22
Supreme Court quashes mortgage loan judgment due to bank's failure to inform consumers of foreign currency exchange risk.
II CSKP 1545/22
Supreme Court dismisses consumer's appeal against bank loan contract invalidation due to unfair currency clause. Consumer failed to explicitly request termination.
III CZP 29/17
Civil Code requires unfair contract clause assessment at signing time, not based on later practice.
II CSKP 1277/24
Supreme Court dismisses appeal on foreign currency loan terms, ruling consumer cannot unilaterally terminate abusive clauses. The court held that the consumer's explicit request to terminate the contract due to unfair terms overrides the bank's attempt to enforce the loan agreement. The decision clarifies that the Consumer Protection Act does not allow courts to interpret contracts to mitigate unfairness when the consumer explicitly demands termination. The court ruled that the consumer's explicit request to terminate the contract due to unfair terms overrides the bank's attempt to enforce the loan agreement. The decision clarifies that the Consumer Protection Act does not allow courts to interpret contracts to mitigate unfairness when the consumer explicitly demands termination. The court ruled that the consumer's explicit request to terminate the contract due to unfair terms overrides the bank's attempt to enforce the loan agreement. The decision clarifies that the Consumer Protection Act does not allow courts to interpret contracts to mitigate unfairness when the consumer explicitly demands termination.
II CSKP 809/22
Wyrokiem z 6 listopada 2017 r.
II CSKP 1460/22
Supreme Court dismisses appeal on mortgage contract where bank's exchange rate clauses were abusive but not removed.
I ACa 511/24
Court invalidates abusive dual-currency clauses in loan contract, allowing claim but adjusting interest start date.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2483/25 POSTANOWIENIE 24 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Grzesiowski na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M.B.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. (poprzednio Bank1 spółka akcyjna w W.)‎o ustalenie i zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 19 listopada 2024 r., I ACa 511/24, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 13 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził na rzecz powoda M.B. od pozwanego Bank1 spółka akcyjna z siedzibą w W. (obecnie Bank spółka akcyjna z siedzibą w W.) kwotę 384 089,06 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 144 361,78 zł od dnia 25 listopada 2022 r. do dnia zapłaty, a od kwoty 239 727,28 zł od dnia 13 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostały zakresie i orzekł o kosztach procesu.2. Na skutek apelacji strony pozwanej Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 19 listopada 2024 r. oddalił apelację i rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego.3.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła strona pozwana. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:4. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; nie służy zaś merytorycznej ocenie skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest wówczas usprawiedliwione.5. Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że skarga kasacyjna powoda nie zawiera argumentów wystarczających dla uznania, że w sprawie spełniona została przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., uzasadniająca przyjęcie skargi do rozpoznania.

6. Należy podkreślić, że problemy prawne przedstawione przez skarżącego nie mają cech nowości wymaganej od istotnego zagadnienia prawnego uzasadniającego przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Kwestie te były przedmiotem wielokrotnych wypowiedzi Sądu Najwyższego w orzeczeniach wydanych, często w odniesieniu do zbliżonych treścią umów kredytowych, nie tylko na etapie wstępnej oceny. Wszystkie te zagadnienia zostały omówione i rozstrzygnięte w orzecznictwie sądowym, które często zapadało już po wniesieniu skargi kasacyjnej, ponieważ dotyczą one starszych spraw.

W tzw. międzyczasie ukształtowało się orzecznictwo dotyczące tych problemów i w świetle obecnych orzeczeń, skarga jest nieaktualna, co uniemożliwia jej przyjęcie do rozpoznania. Podobnie należy ocenić przytoczone we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wątpliwości co do wykładni przepisów prawa.7. W bieżącym orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości abuzywny charakter zawartych w umowach kredytu frankowego typowych klauzul odsyłających do tabel kursowych banku przy przeliczeniu waluty obcej na złote polskie i odwrotnie.

Tego typu klauzule nie wskazują obiektywnych kryteriów ustalania kursu waluty obcej, który jest jednostronnie ustalany przez bank, co pozostawia pole do arbitralnego działania banku i w ten sposób obarcza kredytobiorcę nieprzewidywalnym ryzykiem oraz narusza równorzędność stron umowy kredytu (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 24 lutego 2022 r., II CSKP 45/22, wyrok Sądu Najwyższego z 21 listopada 2023 r., II CSKP 1602/22, wyrok Sądu Najwyższego z 14 lutego 2025 r., II CSKP 1545/22). Ocena niedozwolonego charakteru postanowienia, jak i konsekwencje wynikające z jego eliminacji, wymagają odniesienia do chwili zawarcia umowy (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2018 r., III CZP 29/17).

Co do zasady wyłączona jest też możliwość zastąpienie niedozwolonego postanowienia umownego odnoszącego się do sposobu określania kursu waluty obcej (w umowie kredytu indeksowanego czy denominowanego) innym sposobem określenia kursu waluty obcej (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 14 lutego 2025 r., II CSKP 1545/22, wyrok Sądu Najwyższego z 28 lutego 2025, II CSKP 1277/24). Brak jest też jakichkolwiek podstaw do rozdzielenia postanowień dotyczących przeliczania waluty obcej na złote polskie i dokonywania ich odrębnej oceny prawnej (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 20 lutego 2023 r., II CSKP 809/22, wyrok Sądu Najwyższego z 29 listopada 2023 r., II CSKP 1460/22).8.

Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).

9. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

10. O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, ponieważ odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona po terminie. Krzysztof Grzesiowski (Ł.W.)[SOP]