Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2471/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and insufficient admissibility justification.

Case Number I CSK 2471/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by M. B. against a partial declaration of incompetence due to mental illness. The appellant argued that the appellate court accepted facts without review, violating procedural rules, but failed to demonstrate an obvious legal error warranting Supreme Court intervention. The court ruled that mere citation of procedural violations is insufficient; the appellant must explicitly explain why the error renders the judgment obviously flawed and in their favor.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or contains an obvious error leading to an obviously flawed judgment, requiring specific justification beyond mere citation of violated provisions.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious legal error procedural law violation mental illness incompetence Supreme Court review appellate court facts legal justification standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 3981 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.
Art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z jednolitym stanowiskiem Sądu Najwyższego, wymaganie określone w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. nie jest tożsame z określonym w art.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3984 § 2 k.p.c.).Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj.
art. 382 k.p.c
art. 3981 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art.

Cited Case Law

AI generated
II CSK 94/16
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite legal basis and demonstrate obvious law violation.
III CSK 198/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interest and failure to prove significant legal issues.
V CSK 622/15
Supreme Court dismissed cassation appeal on joint property division, rejecting clear reasonableness claims regarding land splitting.
III CSK 113/16
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Civil Procedure Code.
III CSK 217/16
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error affecting the judgment's outcome.
V CSK 162/17
Supreme Court dismisses appeal by defendant C and rejects appeal by defendant L due to lack of abstract legal issue.
I CSK 664/17
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error regarding evidence omission.
II CSK 726/17
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue, citing no procedural invalidity or obvious error.
V CSK 168/18
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding security fund debt transfer without debtor consent.
V CZ 131/00
Supreme Court dismissed appeal for failure to state grounds for admissibility in cassation appeal under Civil Procedure Code.
IV CZ 45/01
Supreme Court dismisses appeal when cassation petition fails to state grounds for its consideration under Civil Procedure Code.
VCZ 189/02
VCZ 189/02, niepubl.; z 13 lipca 2007 r.
III CSK 180/07
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately justify admissibility under Civil Procedure Code.
II CSK 688/16
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and failure to justify statutory interpretation needs.
V CSK 547/17
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious legal violation.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2471/23 POSTANOWIENIE 29 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 29 sierpnia 2023 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku Prokuratora Rejonowego Szczecin-Śródmieście w Szczecinie‎z udziałem M. B. i Prokuratora Okręgowego w Gdańsku‎o ubezwłasnowolnienie,‎na skutek skargi kasacyjnej M. B.‎od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z 19 stycznia 2023 r., V ACa 453/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 stycznia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 10 marca 2022 r., ubezwłasnowalniającego uczestnika częściowo z powodu choroby psychicznej.W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, uczestnik wskazał przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Jego zdaniem istnieje konieczność rozpatrzenia naruszenia przepisów prawa procesowego, zwłaszcza art. 378 § 1 oraz 385 w związku z art. 391 oraz art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c., polegającego na przyjęciu przez Sąd drugiej instancji za własne ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji bez jakichkolwiek merytorycznych rozważań w tej kwestii, w sytuacji gdy zarzuty apelacji obejmowały przede wszystkim sprzeczność ustaleń Sądu pierwszej instancji ze zgromadzonym materiałem dowodowym, co skutkowało tym, iż zarzuty te nie zostały rozpoznane.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W zamyśle ustawodawcy skarga kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa. Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16, niepubl.) i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe.

O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 15 października 2015 r., III CSK 198/15, niepubl.; z 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15, niepubl.; z 2 czerwca 2016 r., III CSK 113/16, niepubl.; z 27 października 2016 r., III CSK 217/16, niepubl.; z 29 września 2017 r., V CSK 162/17, niepubl.; z 7 marca 2018 r., I CSK 664/17, niepubl.; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 726/17, niepubl.; z 5 października 2018 r., V CSK 168/18, niepubl.).Skarżący nie wykazał, by zaskarżone postanowienie było dotknięte tego rodzaju nieprawidłowościami.

Zgodnie z jednolitym stanowiskiem Sądu Najwyższego, wymaganie określone w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. nie jest tożsame z określonym w art. 3984 § 2 k.p.c., co oznacza, że skarżący powinien odrębnie przytoczyć podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie i odrębnie uzasadnić wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, nawet jeżeli argumentacja prawna może się w pewnym zakresie pokrywać (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, Nr 10, poz. 156; z 5 czerwca 2001 r. IV CZ 45/01, OSNC 2001, Nr 10, poz. 157; z 10 stycznia 2003 r.

VCZ 189/02, niepubl.; z 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, niepubl.; z 5 kwietnia 2017 r., II CSK 688/16, niepubl.; z 11 kwietnia 2018 r., V CSK 547/17, niepubl.; z 26 kwietnia 2018 r., IV CSK 567/17, niepubl.). Uzasadnienie oczywistej zasadności skargi nie może więc poprzestawać na prostym odwołaniu do naruszeń prawa wskazanych w podstawach kasacyjnych, lecz powinno wyjaśniać, w czym wyraża się „oczywista zasadność” i przedstawiać argumenty przekonujące o tym, że w wyniku rozpoznania skargi winno zapaść rozstrzygnięcie na korzyść skarżącego.

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący w istocie odwołał się do postawionych zarzutów kasacyjnych i wskazał na potrzebę ich rozpoznania. Jest to niewystarczające także dlatego, że ujawnione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia motywy rozstrzygnięcia wskazują, iż przedmiotem rozważań były wszystkie postawione w apelacji zarzuty apelacyjne. Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji. (K.L.)[ł.n]